این کتاب نیز ادامه سلسله تعالیم مرحوم استاد در زمینه تربیت است که مانند مجلدات پیشین آن, تحت عنوان (ادب الهی) تقدیم شیفتگان معارف ناب اسلامی می گردد. مباحث این جلد, به تبیین وظایفی اختصاص دارد که مربیان, باید پیش از تصدی امر تعلیم و تربیت, راجع به خود انجام دهند.
اطلاعات کتاب
نام کتاب :
کتاب ادب الهی کتاب پنجم
تربیت مربی
نويسنده ، مولف :
آیت الله مجتبی تهرانی
گرداوري ، مترجم :
آیت الله مجتبی تهرانی
نشر ، ناشر ، انتشارات :
مصابیح الهدی
تعداد صفحه / قطع و نوع جلد :
208 ص, رقعی, جلد شومیز
نوبت چاپ و سال چاپ :
دهم 1399
قيمت پشت جلد کتاب ( تومان ) :
20000
موضوع :
ادب, احادیث
شابک :
9786006940113
تگ ها :
خرید کتاب ادب الهی کتاب پنجم, ادب الهی کتاب پنجم, ادب الهی جلد 5, خرید اینترنتی کتاب ادب الهی کتاب پنجم, تربیت مربی, مجتبی تهرانی, کتاب ادب الهی کتاب پنجم از آیت الله مجتبی تهرانی, ادب الهی چاپ دهم, خلاصه کتاب ادب الهی چاپ دهم
برشی از کتاب
کتاب ادب الهی کتاب پنجم اثر آیت الله مجتبی تهرانی
شرایط اساسی مربی:
برای ورود به این بحث، کسانی که می خواهند در جامعه و در هر محیط دیگری به عنوان مربی، آموزش دهنده و تربیت کننده دیگران باشند، باید برای تصدی این امر شرایطی را احراز نمایند. در اینجا بدون مقدمه به سراغ اساسی ترین شرط در این رابطه می روم.
اولین و اساسی ترین شرط در این زمینه، آن است که مربیان - باید ابتدا خود را ساخته باشند تا بتوانند دیگران را بسازند. کسی که خودش را نساخته و یا تربیت نکرده باشد، اگر هم بخواهد دیگران را تربیت کند، نه تنها فایده ندارد، بلکه گاهی روی آنها اثر عکس می گذارد. کسی که خودش مؤدب به آداب شرع و عقل نیست، چگونه می تواند دیگری را مؤدب به آداب شرع و عقل کند؟! البته در مباحث گذشته به این مطلب اشاره کرده ام؛ اما در اینجا می خواهم به طور مفصل به این مطلب بپردازم . این نکته در روایات ما نیز تحت عناوین مختلفی وارد شده است. روایتی از امام علی نقل شده است که حضرت می فرمایند:افضل الادب ما بدات به نفسک» ؛ بافضیلت ترین تربیت ها آن است که انسان ابتدا خود را تربیت کند؛ یعنی ابتدا باید خودت با تربیت کنی و اگر از عهده آن بر آمدی، به سراغ تربیت دیگران بروی حضرت در تعبیر دیگری می فرمایند: «عجبت لمن يتصدى لصلاح الناس و نفسه أشد شي فسادا»؟ ؛ در شگفتم از کسی که می خواهد زمام امر تربیت مردم را به دست بگیرد و حال اینکه نفس خودش از نظر فساد و خرابی، در بدترین وضعیت قرار دارد. لازم نیست که انسان، دیگران را آباد کند؛ بلکه ابتدا باید خود را آباد کند.
از امیرالمؤمنین علی (ع) در این زمینه روایات بسیاری با تعابير مختلف وارد شده است. حضرت در روایت دیگری می فرماید:
من ساس نفسه أدرك السياسة»"؛ فقط کسی که خودش را ساخته است، می تواند جامعه را بسازد و زمام امور جامعه را به دست بگیرد. مراد از «سیاست»، «تدبیر جامعه» و «تربیت» افراد آن در سطح کلان است.