در سال نهم از هجرت اسلام در جزیرة العرب قدرت برتر و حاکم بود؛ اما هنوز مشرکانی وجود داشتند و طبق رسوم جاهلیت به حج می آمدند. ایشان مراسم حج را که از حضرت ابراهیم هم به جای مانده بود . با تحریفاتی که در آن کرده بودند. به جای می آوردند. مثلا قبیله قریش به عرفات نمی رفتند و این کار را برای خودشان جایز نمی دانستند؛ در حالی که دیگران همه بایستی به عرفات بروند. یا اینکه عمره تمتع را از حج جدا کرده و پشت سر هم انجام دادن آنها را از بدترین گناهان می شمردند.
داستان ابلاغ برائت نامه پیامبر به مشرکان
یکی از رخدادهای مهم در این سال مأموریت امیرالمومنین از جانب پیامبر برای اعلام برائت از مشرکان است. ایشان مامور بود آیات آغازین سوره توبه را در روز عید قربان در منی برای حاجیان که مشرکان زیادی نیز در میان آن ها حضور داشتند قرائت کرده و پیام رسول خدا را به آنها برساند. سال نهم از هجرت بایستی آخرین باری باشد که مشرکان به حج می آمدند، آیات سوره برائت نازل شده و از مشرکان برائت جسته و دستور داده بود از این به بعد دیگر نمایند. مورخان به حج آن سال حج اکبر گفته اند
به حج چنان که دیدیم جمعیت حاضر در حج آن سال هم مشركان بودند و هم مسلمانان و همه به حج آمده بودند. لذا باید آیات برای عموم خوانده شود تا مشرکان بدانند از سال آینده نباید در حج شرکت کنند. این آیات وظیفه مشرکان مشخص می کند؛ یعنی باید این آیات را برای مشرکان خواند نه برای مسلمانان پیامبر ابوبکر را خواستند و فرمودند این آیات را به همراه برده و در جمع مردم بر در منی که مسلمانان و مشرکان همه با همه هستند، بخواند و اعلام کند که مشرکان ، دیگر نباید به حج بیایند در بعضی از نقلها پیامبر، ابوبکر و عمر را خواسته بودند و به آن دو این ماموریت را داده بودند. حاضر
ابوبکر، آیات را گرفت و به سوی مگه حرکت کرد، ولی طولی نکشید که پیک وحی از طرف خدا به حضور پیامبر رسید و عرض کرد: خداوند فرمان داده است که این آیات را باید تو یا کسی که از تو است، بخواند. ما در گذشته تنظیر این سخن که مثل و همانندی با پیامبر بود را در جنگ احد مشاهده کردیم و معنای آن را دانستیم.