هرچند فلسفهی سیاسی و اجتماعی جان دیویی در آثار مختلف او مطرح شده است، اما کتاب حاضر را میتوان بیانگر بخش مهمی از فلسفهی سیاسی و اجتماعی او دانست. دیویی این اثر را در دوران متأخر فکری خود نگاشته است و در آن، نگاه خود را به مسئلهی طبیعت بشر بسط داده و از چیستی آزادی و دمکراسی سخن گفته و رابطهی علم و اقتصاد و فرهنگ آزاد را با جوامع دمکراتیک شرح داده و در مقابل فاشیسم و مارکسیسم و کمونیسم از آنها دفاع کرده است. همچنین بهدلیل توجه همیشگی به بسترها و ساختارهای اجتماعی و کاوش در تأثیر متقابل آنها با آزادی و اقتصاد و فرهنگ و هنر، دیویی در این کتاب مشارکت مهم و ماندگاری در علم سیاست داشته است.آزادی چیست؟ طبیعت بشر چیست؟ آیا عشق به قدرت و ارادهی معطوف به قدرت در «طبیعت بشر» و از قبل بهصورت مادرزاد وجود دارد؟ آیا میل به آزادبودن در سرشت و طبیعت بشر نهفته است یا محصول شرایط اجتماعی است؟ شرایط و محیط چگونه به امیال و عواطف و در نتیجه، به ساخت جامعه و قدرت شکل میدهند؟ چگونه میتوان از دمکراسی دفاع کرد؟ نقش علم در این میان چیست؟ نقش فرهنگ چطور؟ اینها پرسشهایی است که دیویی سعی دارد به آنها پاسخ دهد. پاسخهای دیویی به این پرسشها بر متفکران بعدی، از جمله پوپر و رالز، اثر گذاشته است.
