آینه را می‌توان نقطه‌ی گذاری دانست از آثار نخست تارکوفسکی به آثار پیچیده‌تری که بعد از آن در خارج از روسیه ساخت. سینِسیوس با تأکید بر ساختار غیرخطی و پیچیده‌ی فیلم، توضیح می‌دهد که چطور در ساخت آن از فیلم‌های آرشیوی و غیرآرشیوی در کنار هم استفاده شده و سه دوره‌ی زمانی قبل از جنگ، دوران جنگ و بعد از جنگ را دربرمی‌‌گیرد. این اثر به‌یادماندنی، که تارکوفسکی تصاویر مختلف آن را موبه‌مو براساس عکس‌هایی که از کودکی‌اش و کلبه‌ی خانوادگی‌شان به جا مانده بازسازی کرده است، در ابتدا از جانب شورای سینمای شوروی رد شد و اجازه‌ی اکران سراسری به آن داده نشد. در ادامه، نویسنده به بررسی ساختار و زبان سینمایی پیچیده‌ی تارکوفسکی در فیلم پرداخته و توضیح می‌دهد که او چطور سعی کرده جریان سیال خاطرات را به یک زبان سینمایی تبدیل کند. از نظر او شخصیت‌ها در این فیلم یک روند پیشروی روتین را طی نمی‌کنند و هریک از آن‌ها نماد شکلی از هستی هستند.
مجموعه‌ی یک فیلم، یک جهان مشتمل بر تکنگاریهاییست درباره‌ی فیلم‌های نامی و اثرگذار تاریخ سینما. در انتخاب این کتابها نه فیلم‌هایی خاص و سلیقه‌ای مشخص، بلکه اهمیت فیلم و کتاب مدنظر در اولویت است. هر کتابی از مجموعه‌ی یک فیلم، یک جهان می‌کوشد تا فیلم موردمطالعه‌اش را به وسعت یک جهان ببیند.
ناتاشا سینِسیوس، خالق اثر حاضر، نویسنده و مترجم یونانی‌الاصل است که مقالاتی درباره‌ی سینمای روسیه نوشته و یکی از مترجمان مجموعه‌ی فیلمنامه‌های تارکوفسکی است.
