کتاب «خانه ام ابری است» (شعر نیما از سنت تا تجدد) در ابتدا «نگاهی گذرا به زندگی و شعر نیما» دارد و به «پیش‌درآمد زمینه‌های بحث»، «قالب و صورت در شعرهای نیما»، «زمینه‌های عاطفی و معنایی دیگر»، و «مسئله‌ی زبان در شعر نیما» می‌پردازد.در مقدمه‌ی مبحث «مسئله‌ی زبان در شعر نیما» بر این نکته تاکید شده است که مسئله‌ی زبان در شعر نیما در مجموعه‌آثار او مسئله‌ی مبهمی است که خواننده را غالبا متعجب می‌کند. این تعجب از دوگانگی زبان در آثار او ناشی می‌شود. از یک سو در شعرهایی که در قالب‌های سنتی و تاحدودی نیمه‌سنتی سروده است، زبانی نسبتا بی‌عیب و ایراد هم در حوزه‌ی صرف و هم در حوزه‌ی نحو دارد. اما در شعرهای آزاد او زبانی غیرفصیح و ناهموار می‌بینیم.نیما یوشیج کوشش‌های گاه نارسا و گاه سنت‌ستیزی را که جبر اجتماعی و فرهنگی نهضت مشروطه برای تحول شعر پدید آورده بود، پس از سال‌ها آزمون و تأمل به سامان رساند. ابداعات او شعر را برای بیان معنی‌های تازه رام و کارآمد کرد و چهره‌ی فرسوده از تکرار و عادی‌شده‌ی آن را طراوت و تازگی داد.این کتاب سعی دارد زمینه‌های فکری و نظری شعر نیمایی را در حوزه‌ی صورت و معنی در مقایسه با شعر کلاسیک بررسی کند و محاسن و معایب آن را بازگوید و شیوه‌ی قرائت و فهم و تفسیر آن را از طریق تفسیر نمونه‌هایی از کمال‌یافته‌ترین شعرهای او به‌دور از کلی‌بافی‌های متداول بازنماید.
