کتاب دخترم فرح

زندگی شاهانه

زندگی شاهانه محمدرضا مثل همه مردان دارای زندگی خصوصی بود و ما این را میدانستیم در میان حلقههای دوستان خصوصی ،او قبل از همه اسدالله ،عَلَم ارنست ،پرون هوشنگ خان دولو قرار داشت تعداد این دوستان متغیر بود. گاهی برای چند ماه و یا چند سال افرادی نظیر دکتر حاجبی به آن اضافه و گاهی تعدادی از آن کم میشدند اما افرادی مانند هوشنگ خان دولو از دوستان ثابت بودند.

پس از ازدواج فرح با محمدرضا موقعی که هنوز چند ماه از عزیمت فرح به کاخ سعد آباد نگذشته بود دکتر جهانشاه صالح خبر حاملگی دخترم را اعلام کرد. مجموعه ی کاخهای سعد آباد در زمان اعلی حضرت فقید ساخته شده بود و اگر چه بعضی عمارات آن نظیر کاخ سبز از شاهکارهای هنری محسوب می شوند اما از لحاظ وسایل تازه ،امروز نظیر دستگاههای تهویه مطبوع کمبودهایی داشتند. از همه مهمتر اینکه گفته میشد این ساختمانها در برابر وقوع زلزله احتمالی که همیشه تهران را تهدید میکند مقاوم .نیستند بنابراین محمدرضا تصمیم گرفت اقامتگاهی جدید برای خود و خانوادهاش بسازد تا فرزندش در محیطی بهتر زیست !کند محوطه کاخ سعد آباد در جنوب سلسه جبال البرز و مشرف به شهر تهران بود وقتی در خیابانهای کاخ که با دو ردیف درختان سر به فلک کشیده چنار احاطه شده بود قدم میزدم در اوهام فرو میرفتم و بی اختیار سالهای گذشته  را به یاد می آوردم و هنوز باورم نمی شد که من، شاگرد خیاطخانه خانم شرفی، حالا مادر ملکه ی ایران شده باشم گاهی اوقات که از فراز بلندی کاخ سعد آباد کور سوی چراغ های شهر تهران را با آن منظره ی زیبا تماشا میکردم بسیار اندوه میخوردم که شوهرم در جوانی دارفانی را وداع گفت و زنده نماند تا شاهد خوشبختی خانواده ی خود باشد. یاد روزهایی می افتادم که در محله ی ششکلان تبریز در یک خانه ی بسیار کوچک، به اتفاق مرحومه مادر شوهرم زندگی را در کمال عسرت و تنگدستی می گذراندم. یکی از تالارهای آیینه کاری شده قصر سفید درست مشرف به استخری بزرگ بود که اطراف آن را مجسمه هایی زیبا و بزرگ قرار داده بودند و به نظر می رسید این پیکره های باستان گونه در حال نگهبانی از قصر هستند.

در بعضی از شبهای با صفا قرص ماه با جمال دلارام خود از لابه لای شاخ و برگ درختان بلند و سردر هم فرو برده ی سعد آباد به سطح نقره فام این دریاچه پرتو سیمین خود را می تاباند. من در اطراف آن آهسته و آرام قدم می زدم و به چهره ی این تندیس ها که از روی نمونه های باستانی ساخته شده بودند، خیره می شدم و ناخودآگاه این فکر به خاطرم خطور میکرد که این پیکره ها همه چیز این کاخ و رویدادهای آن را دیده اند اما بی جانند و مهر سکوت بر لب دارند و یارای سخن گفتن ندارند تا رازهای سر به مهر کاخ سعد آباد را فشا سازند.

من کاخ سعد آباد را بی اندازه دوست داشتم و دخترم و محمدرضا که از این علاقه مطلع شدند محلی را در کاخ در نظر گرفتند تا بتوانم هر وقت می خواهم در آن محل اقامت نمایم.