دلهره، اثر نویسندهی سرشناس ژاپنی، بنانا یوشیموتو (1964) داستانی آرام و تأملبرانگیز است که بهزیبایی به مضامینی همچون اندوه، حافظه و پیوندهای عمیق میان افراد میپردازد؛ پیوندهایی که از مرز کلمات فراتر میروند. یوشیموتو با سبک مینیمالیستی و تأثیرگذار خود، بار دیگر ترکیبی خاص از معنویت و عمق عاطفی را به نمایش میگذارد و روایتی خلق میکند که تا مدتها پس از پایان داستان در ذهن خواننده باقی میماند.در دلهره یوشیموتو به پیچیدگیهای التیام میپردازد و بهگونهای ظریف نشان میدهد که انسانها چگونه با سختیهای زندگی کنار میآیند.داستان دربارهی دختری جوان به نام یایویی است که با احساساتِ پنهان و حقایق مدفونشده دربارهی گذشتهاش دستبهگریبان است؛ گرچه شاید خودش دقیق نداند مسئله چیست. او خانوادهاش را برای زندگی با خالهاش ترک میکند و قدم در مسیری میگذارد که در انتهایش، آدمِ سابق نخواهد بود. آنچه دلهره و یوشیموتو در ذهنِ خواننده به جای میگذارند، فضایی آمیخته به غمی لطیف است. نثر او آرام و همچون رؤیایی است که زیبایی ظریف چشماندازهای ژاپنی و زندگی روزمره را درون داستان جای داده است. دلهره در سال 1988 در ژاپن بهسرعت در فهرست پرفروشها قرار گرفت.
