گراهام گرین (1904-1991) یکی از بزرگ‌ترین رمان‌نویسان قرن بیستم بود. زندگی حرفه‌ای خود را با دبیری روزنامه‌ی «لندن تایمز» شروع کرد و با چهارمین رمانش «قطار سریع‌السیر شرق» در سال 1932 به معروفیت رسید. در طول 67 سال کار، متجاوز از 25 رمان نوشت. از معروف‌ترین رمان‌هایش می‌توان به «قدرت وجلال»، «آمریکایی آرام» و «کنسول افتخاری» اشاره کرد.
در «سفرهایم با خاله جان» هنری پولینگ رئیس بازنشسته‌ی بانک در مراسم تششیع جنازه‌ی مادرش بعد از پنجاه‌واندی سال به خاله‌ی هفتاد-هشتادساله‌اش بر می‌خورد. پس از این دیدار طولی نمی‌کشد که او هنری را ترغیب به ترک سوت‌وود، گل‌های کوکب و همسایه‌هایش می‌کند تا در سفر به برایتون، پاریس، استانبول، پاراگوئه و… همسفرش شود.
هنری در جریان این سفرها با هیپی‌ها، جنایتکاران جنگی، جاسوسان سیا و… معاشرت می‌کند و زندگی کسالت‌بار حومه‌ی شهرش دستخوش تحول می‌شود. گراهام گرین در «سفرهایم با خاله جان» نه‌تنها ما را از لذت داستان بی‌نصیب نمی‌گذارد، بلکه با پیچیده‌ترین وضعیت‌های بشر مواجه می‌کند.
