ای آن که یادت بزرگی یادآوران ای آن که سپاست رستگاری سپاس گزاران و ای آن که فرمان برداری ات رهایی فرمان بران است بر محمد و خاندانش درود فرست و به یاد خود دلهای مان را از هر یاد دیگر و به سپاس خود زبان های مان را از هر سپاس دیگر و به اطاعت خود اندام مان را از هر اطاعت دیگر روی بگردان اگر برای ما فراغتی مقدر کرده ای آن را فراغتی بی گزند و سالم قرار ده که در آن وبال گناهی گردن گیر ما نشود و رنج و ملالتی به ما نرسد؛ تا فرشتگان گناه نویس با کارنامه ای تهی از یاد کرد گناهان ما بازگردند و فرشتگان نیکی نگار شادمان از کرده های خوب ما که نوشته اند پشت کنند و بالا روند.
چون روزهای زندگیمان بگذرد و مدت عمرهامان به سر آید و فراخوان تو که ناگزیر است و از اجابت آن گریزی نیست فرارسد بر محمد و خاندانش درود فرست و چنان کن که فرجام آنچه کردار نویسان برای ما رقم میزنند، توبه ای پذیرفته باشد، تا پس از آن ما را به گناهی که کرده ایم و نافرمانی ای که مرتکب شده ایم بازخواست نکنی و در آن روز که از کرده های بندگانت پرده بر میداری در برابر حاضران آن پرده که بر گناهان ما کشیده ای بر نیفکنید بی شک تو با هر که تو را بخواند طریق مهر می پویی و به هر که تو را ندا دهد، پاسخ می گویی.