بربادرفته، اثر مارگارت میچل نویسندهی آمریکایی، نخستین بار در سال 1936 منتشر شد. کسی فکر نمیکرد این اثر حجیم دههها پس از انتشار، همچنان جزو پرفروشترین رمانهای تاریخ ادبیات قرار داشته باشد. میچل در سال 1937 برای بربادرفته برندهی جایزهی پولیتزر شد. در سال1939، یکی از ماندگارترین آثار سینمایی از این کتاب اقتباس شد. فیلم بربادرفته در مراسم اسکار همان سال نامزد 12 جایزه و برندهی بهترین فیلم شد. اسکارلت شخصیت اصلی داستان بربادرفته، دختری اصیل است که ناگهان در میانهی عشقی غریب، جنگهای داخلی آمریکا، فقر و تنهایی، خود را باز مییابد. اسکارلت انگار تمام عمر میجنگد، گاه پیروز و گاه بازمانده و فرورفته در خویش. اما اصلیترین جنگی که او را در خود فرومیکشاند،نه جنگ خاک و آتش و سرزمین، بلکه شعلههای بلند آرزو، بیانصافی عشقها و گرههای بیشماری است که در زندگی پیشرویش، خودش و خانوادهاش را به بازی میگیرد. اسکارلت گاه روزگار را تحقیر میکند و میخواهد از بند همهچیز بگریزد، گاه هم مانند مهرهای سوخته از بازی بیرون میرود. فرم و ساختار در رمان بربادرفته شکلی اصیل به رمان بخشیده است. معنا و محتوای داستان نیز با توجه به دغدغههای جاری در آمریکای آن زمان، بسیار موردتوجه مخاطبان جدی ادبیات و منتقدان ادبی قرار گرفت.
