یکی از سؤالاتی که اغلب والدین و به ویژه مادرها از روان شناسان کودک میپرسند این است که کودکشان چقدر میتواند از تلفن همراه استفاده کند؟ چند ساعت از روز را میتواند در فضای مجازی باشد؟ یک ساعت؟ کمتر؟ یا بیشتر؟
این روزها با وجود مشغولیت زیاد ،والدین نقشهای متعدد آنها در زندگی و پیچیدگی و تداخل این نقشها با هم و همچنین تداخل همه آنها با نقش فرزند پروری و مادر و پدر بودن، یکی از سؤالات اساسی والدین این است آیا میشود از بازیهای رایانه ای فضای مجازی و برنامه های تلفن همراه به عنوان پرستار کودک استفاده کرد؟ همه ما میدانیم که کودکان و حتی نوزادان زمانی طولانی را پای برنامه های فضای مجازی میخکوب میشوند؛ به آن چشم میدوزند و آرام و بی دردسر سر جایشان مینشینند زمان آرامش کودکان به دلیل برنامه های فضای مجازی فرصت خوبی را برای مادران پدران و مراقبین آنها فراهم میکند تا به کارهای دیگر خود برسند و با خیال راحت در سایر نقشهای خود فرو بروند. میتوان به تمام این پرسشها فکر کرد و پاسخ هایی را هم برای آنها جست وجو کرد؛ اما اینها همه سؤالات والدین هستند. آیا کودکان و نوزادان نیز چنین پرسشهایی دارند؟ پرسش نوزادان و کودکان درباره فضای مجازی چیست؟ آنها این فضا را چگونه تجربه میکنند و چه احساسات جدیدی برایشان شکل میگیرد؟