«از همان صفحهی اول، خوانندهی «چگونه شعر بخوانیم» درمییابد که، سرانجام، کتابی نوشته شده که میخواهد به این اتهام آدریان میچِل [شاعر انگلیسی] پاسخ بدهد: «بیشتر آدمها بهایندلیل بیشتر شعرها را نادیده میگیرند که بیشتر شعرها بیشتر آدمها را نادیده میگیرند». ایگلتون خود را «نظریهپردازیْ ادبی با گرایشات سیاسی» میداند. دستاورد چشمگیر این کتاب اثبات این موضوع است که نظریهپردازانی ازایندست تنها کسانی هستند که میتوانند نشان دهند که شعر بهراستی در پِی چیست. ایگلتون، از طریق مجموعهای از خوانشهای درخشان و موشکافانه - از ییتس و فِراسْت و آودِن و دیکِنسُون - که طوری در دل کارکردهای نقد تدوین شدهاند که احتمالا تشریح آن فقط از عهدهی او برمیآید، نشان میدهد که نظریهی ادبی، اگر بهطور جدّی درک شود، چگونه میتواند زمینهای برای درک شعر فراهم کند. این کتاب دفاعیهای حیاتی از شعر در زمانهی ما خواهد بود.» تری ایگلتون استاد ادبیات انگلیسی و صاحب کُرسیِ جان ادوارد تِیلُور در دانشگاه منچستر است. ازجمله آخرین آثار او: رُمان انگلیسیزبان (2004)، خشونت دلانگیز: مفهوم امرِ تراژیک (2003)، مفهوم فرهنگ (2000)، محقّقان و شورشیان ایرلندی قرن نوزدهم (1999)، درآمدی بر نظریهی ادبی (ویراست دوم، 1996)، و توهّمات پُستمدرنیسم (1996)، است.
