بیش از یکصدوپنجاه سال از آغاز تلاش برای آنچه نوگرایی و نوسازی جامعهی ایران خوانده میشود میگذرد. در آن روزگار (نیمهی اول قرن نوزدهم) ممالک غیرغربی ازجمله ایران تحتتأثیر تحولات شگرف فلسفی، علمی، فنی، اقتصادی و سیاسی دوران جدید مغرب زمین قرار گرفتند و به فراخور درک و دریافت خود از آن، مبادرت به تحلیل، اقتباس و اجرای اصولی برای دستیابی به دستاوردهای حیرتانگیر آن نمودند. آنچه در اروپای غربی اتفاق افتاد و مدرنیته یا تجدد نام گرفت، بهدلایل عمیق تاریخی و فرهنگی برای اولین بار در کشورهای فرانسه، انگلیس، آلمان و تا حدودی ایتالیا رخ داد. دنیای بیرون از این کشورهای اعم از غربی و غیرغربی عامدانه درصدد برآمدند تا دستاوردهای مدرنیته را اقتباس کنند، ازاینرو به مدرنازیسیون یا نوسازی پرداختند. بنابراین، هدف همهی این کشورها برگرفتن صنعت، نهادهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی نوین بود تا از غافلهی تحولات روز دور نمانند.
اثر حاضر برآمده از سالها مطالعه و دغدغه است که در سه فصل مهمترین مباحث حوزهی مطالعاتی توسعه را مطالعه میکند. در فصول این کتاب به مفهوم نوسازی و توسعه و ابعاد، اهداف و چگونگی دستیابی به آن پرداخته میشود مکاتب و نظریههای موجود در این حیطه تا سال 2003 مورد بررسی قرار میگیرد و پدیدهی جهانیشدن و ابعاد گوناگون آن به بحث گذاشته میشود.
