روسیه کشوری است که در طول سدههای حیات پرتلاطم خود همواره از بحران هویت ملی رنج برده و در پی یافتن پاسخی به پرسش “کیستی خود” بوده است. از قرن ۱۵ به بعد و با ظهور دولت متمرکز روسیه، در هر برهه از تاریخ تا به امروز، تلاش شده تا با طرح و ترویج ایدهای خاص، جامهای هویتبخش برای قامت این کشور دوخته شود. در قرن ۱۶ ایدهی “مسکو ـ روم سوم”، در دوران امپراطوری روسیه ایدهی “تزاریسم، مذهب ارتدوکس و ملتگرایی”، در مقطع شوروی ایدئولوژی "مارکسیسم-لنینیسم" و در دوران پسافروپاشی و از سدهی ۲۱ تاکنون تأکید بر "میهنپرستی" وظیفهی هویتبخشی به این جغرافیای پهناور را بر عهده داشته است. در این میان، تاریخنگاری معاصر روسیه بهعنوان یک ابزار مهم هویتبخش در خدمت ایدهی میهنپرستی قرار گرفته و بهگونهای سعی در بازنویسی رویدادهای تاریخ این کشور داشته است که در آن افتخارات تاریخی برجستهتر و در مقابل ناکامیها کمرنگ جلوه داده شود.اثر حاضر نیز بهعنوان نمونهای از تاریخنگاری معاصر روسیه، بازتابی از نگاه روسی به تاریخ این کشور و تلاش برای استفاده از تاریخ در راستای تقویت ایدهی هویتبخش میهنپرستی است. درک چنین نگاهی فارغ از درست یا مبالغهآمیزبودن آن، سرنخ مهمی برای فهم سیاستهای داخلی و خارجی امروز این کشور خواهد بود.
