رویکرد من هنگام نوشتن از سینما چیست؟ روش و هدفی ساده یا دشوار وجود ندارد. من سعی می‌کنم حواسم را روی آن چیزی گشوده نگه دارم که ریموند دورگنات به‌درستی «خیزش مسائل» خوانده‌است. فیلم‌های متفاوت [و بخش‌ها و سطح‌های مختلف فیلم‌ها] در ما چیزهای متفاوتی را فرامی‌خوانند که تمنا می‌کنند به آن‌ها توجه کنیم. گاهی شخص ناچار است یک خاطره‌ی ذهنی و شخصی و تأثیرهای آن را کندوکاو کند. گاه شخص می‌خواهد به چیزی اشاره کند که در جهان بی‌کران بیرون رخ می‌دهد. .... سینما [گاهی] بستر چنین آزادی خاصی است. این امر را روبر دسنوس «شب مجازی» نامیده است؛ سازوکاری که تو را به رؤیاپردازی در روز، فارغ از جهان سرد و ممنوعه سوق می‌دهد.این کتاب حاوی مجموعه‌مقالاتی‌ست که نویسنده در طول سال‌ها درباره‌ی فیلم‌ها و فیلمسازان مختلفی که دوست داشته یا به هر دلیلی احساس می‌کرده باید درباره‌شان بنویسد، نوشته است.کتاب حاضر دامنه‌ی وسیعی از فیلمسازان را در خود جا داده است. از فریتز لانگ، شانتال آکرمن تا لئو کاراکس، کلر دنی، برایان دی‌پالما، استیون اسپیلبرگ و ... را در بر می‌گیرد.نویسنده در این کتاب بخش بزرگی از تاریخ سینما را از گذشته تا امروز پوشش داده و دریچه‌های بسیاری برای تماشا و فهم بهتر فیلم‌های خاطره‌انگیز به روی خواننده‌اش گشوده است.آدرین مارتین منتقدی‌ست که به معنای واقعی کلمه نقد فیلم می‌نویسد. نقدهای او به دلیل وجه غالب سینه‌فیلی‌اش، در چارچوب نقدهای آکادمیک نمی‌گنجد و به همین دلیل هم جذاب‌تر و پویاتر است.در نهایت، هرکسی که عاشق و دوستدار فیلم و سینماست و یا به هر نوعی با سینما ارتباط دارد، از خواندن شب مجازی لذت خواهد برد.
