کتاب علمدار, گروه فرهنگی شهید ابراهیم هادی, شهید ابراهیم هادی
برشی از کتاب:
ناخودآگاه ما هم ترغیب میشدیم و به همراه او برای وضو گرفتن
حرکت میکردیم
کار خاصی در منطقه خوزستان نداشتیم سید میگفت: «از این فرصت
باید برای خودسازی استفاده کرد از همین دوران شروع کرد و برای خودش قوانینی نوشت و
به آنها عمل میکرد در تابستان روی پشت بام میخوابید نیمههای شب بلند میشد و آماده
نماز شب میشد.
از فضائل نماز شب برای من هم میگفت اینکه در احادیث آمده
شما یاد به نماز شب حتی اگر یک رکعت باشد. زیرا انسان را از گناه باز میدارد خشم
پروردگار را خاموش میکند سوزش آتش را در قیامت دفع میکند بعد درباره نماز شب
خواندن شهدا میگفت. سید اهل عمل به دستورات دین بود.
برای همین کلام او بسیار تأثیر گذار بود. افرادی که با او
کار میکردند بعد از مدتی همگی به نماز جماعت و یا نماز شب مقید میشدند.
٠٠*
توصیه کرد شام کم بخور امشب کار داریما نیمه های شب با هم
سوار موتور هوندا ۲۵۰ شدیم و رفتیم سمت اروند معمولا برای سرکشی به پست ها این کار
را انجام میدادیم
اما آن شب فرق میکرد رفتیم به سراغ یکی از خاکریزهای به جا
مانده از دوران جنگ آسمان پرستاره اروند و نخلهای کنار ساحل صحنه زیبایی ایجاد
کرده بود یاد شب عملیات در ذهنم تداعی شد.
مدتی با هم
راه رفتیم سید ساکت بود و فکر میکرد بعد نشست روی خاکریز و دستش را کرد توی خاک و
بالا آوردا
عشت او پر از
خاک بود رو به من کرد و گفت: همجید امروز وظیفه من و تو اینه که این خاکریز رو
گسترش بدیم و بیاریم توی شهرها!»
ابروهایم را جمع کردم معنی این حرف سید را نمی فهمیدم خودش
توضیح داد. و گفت تیر و توپ و تفنگ دیگه تموم شد! ما باید توی شهر خودمون کوچه به
کوچه مسجد به مسجد، مدرسه به مدرسه دانشگاه دانشگاه کار کنیم باید بریم دنبال
جوانها باید پیام اینهایی که توی خون خودشون دست و پا زدند رو ببریم توی شهر يامبر
كبر العمال ج ۷...
