رمان «مومیایی» نوشته‌ی جواد مجابی، روایتی داستانی از تاریخ ایران است که با نگاهی انتقادی به قدرت، استبداد و سرنوشت آزادی‌خواهان می‌پردازد. مجابی در این اثر، تاریخ و اسطوره را با تخیل ادبی درهم می‌آمیزد و از خلال روایت سرگذشت شخصیت‌های تاریخی، به مسئله‌ی تکرار بیداد و ناکامی تلاش‌ها برای تغییر جامعه می‌پردازد.داستان با کشته‌شدن بردیا، شاهزاده‌ی هخامنشی، و ماجرای پیکر مومیایی‌شده‌ی او پیوند دارد. بردیا پس از مرگ، در قالب حضوری رازآلود، شاهد گذر زمان و رویدادهایی می‌شود که در دوره‌های مختلف تاریخ ایران رخ می‌دهند. تابوت او در این سفر نمادین، خواننده را با سرگذشت فرمانروایان، شورش‌ها و شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌کند که در برابر قدرت حاکم ایستاده‌اند یا برای تغییر وضعیت موجود تلاش کرده‌اند.یکی از محورهای اصلی رمان، نسبت میان قدرت و آزادی است. مجابی با بازخوانی رویدادهای تاریخی، این پرسش را مطرح می‌کند که چرا تلاش برای برقراری عدالت و رهایی از استبداد بارها با شکست روبه‌رو می‌شود و چگونه پس از کنار رفتن یک قدرت، امکان شکل‌گیری قدرتی دیگر با همان ویژگی‌ها وجود دارد. در این میان، رفتار جامعه در برابر فرمانروایان و چگونگی مواجهه مردم با تغییر نیز اهمیت پیدا می‌کند.«مومیایی» از نظر شیوه‌ی روایت، اثری متعارف و کاملاً خطی نیست و با کنار هم قرار دادن دوره‌ها و شخصیت‌های گوناگون، تصویری چندلایه از تاریخ می‌سازد. این ویژگی ممکن است دنبال کردن داستان را برای برخی خوانندگان دشوار کند، اما در عین حال به نویسنده امکان می‌دهد پیوند میان گذشته و حال را برجسته سازد.این رمان برای علاقه‌مندان به ادبیات داستانی ایران، روایت‌های تاریخی و آثاری که قدرت، آزادی و تکرار تجربه‌های تاریخی را به پرسش می‌کشند، اثری قابل تأمل است. مجابی در «مومیایی» از گذشته فراتر می‌رود و خواننده را به اندیشیدن درباره‌ی نسبت تاریخ، جامعه و امکان تغییر دعوت می‌کند.
