کتاب تمرین نیروی حال, نوشته اکهارت تله, ترجمه فرناز فرود, نشر کلک آزادگان
یکی بودن با ذهن به معنای گرفتار شدن در زمان است, یعنی مجبور می شوید تقریبا همواره فقط از طریق یادآوری و پیش بینی زندگی کنید. این وضعیت, فکر شما را بی وقفه مشغول گذشته و آینده می کند و موجب می شود که به شناخت و محترم شمردن لحظه حال بی علاقه شوید. شما به همین لحظه اجازه وجود نمی دهید و در نتیجه احساس اجبار می کنید, زیرا به گمان شما گذشته به شما هویت می دهد و آینده شکل های گوناگونی از رهایی و خشنودی را در بر دارد. این ها هر دو توهم هستند. هر چه بیش تر بر زمان-گذشته و آینده- متمرکز باشید, بیش تر حال, یعنی گرانبهاترین مورد ممکن را از دست می دهید....