یک شخص ممکن است در موقعیتهای مختلف از صداهای متفاوتی استفاده کند: شاید از ترس نجوا کند، از خوشحالی فریاد بزند، یا از آزردگی پرخاش کند. در این بازی، بازیکنان تکگوییهای کوتاهی را اجرا میکنند که طی آن صداها و رفتارهای شخصیتها در طول صحنه تغییر میکند. به منظور آمادگی برای این بازی، بازیکنان را تشویق کنید به افراد مختلفی که میشناسند و افرادی که در خیابان میبینند دقت کنند و ببینند که چطور صداها و رفتارهای آنها تغییر میکند. آنها میتوانند از مشاهدات خود برای الهام گرفتن در تکگوییهایشان استفاده کنند.
قبل از اینکه بازیکنان شروع کنند، خودتان یک یا دو تکگویی، بهعنوان نمونه، اجرا کنید.
مثال 1: در قطار، یک خانم مسن اشرافی نمیتواند جایی برای نشستن پیدا کند. هیچکس جایش را به او نمیدهد. این خانم با صدای آرام شروع به درخواست جایی برای نشستن میکند. وقتی کسی پاسخی نمیدهد، صدایش را بالا میبرد و بهخاطر اینکه به او جایی برای نشستن ندادهاند به دیگران پرخاش میکند. همانطور که خانم بیشتر و بیشتر برانگیخته میشود، صدای او مدام عصبانیتر، بلندتر و خشنتر میشود و حرکات او نیز به همین ترتیب تغییر میکند و حالات او شدیدتر و غیرمعقولتر میشود.
مثال 2: مردی در یک سفر کاری، نیمهشب تلفن را با خوابآلودگی و غرولند جواب میدهد. او به مدیر هتل بهخاطر بیدار کردنش پرخاش میکند. وقتی میفهمد این تماس اضطراری از طرف همسرش است، صدایش نگران میشود. بعد از اینکه همسرش پشت تلفن میآید، مرد با خوشحالی فریاد میزند: فرزند آنها به دنیا آمده است. مرد درخواست میکند که با نوزاد حرف بزند و با مهربانی و لحنی کودکانه و مهربانانه، شروع به حرفزدن میکند.
