پل الوار (Paul Éluard) یکی از مهم‌ترین شاعران سده‌ی بیستم فرانسه است. او در سال ۱۸۹۵ در پاریس به دنیا آمد و در ۱۹۵۲ درگذشت. الوار در آغاز به جنبش دادائیسم پیوست و بعد از آن به یکی از چهره‌های اصلی سوررئالیسم بدل شد.
ویژگی شعرهایش ترکیبی است از خیال‌پردازی آزاد، زبان ساده و روان، و احساسات انسانی پررنگ. او عشق را در مرکز جهان می‌دید و بسیاری از شعرهایش به ستایش عشق، آزادی و زیبایی زندگی اختصاص دارند. درعین‌حال، به مسائل اجتماعی و سیاسی هم توجه زیادی داشت.
در جنگ جهانی دوم، الوار به جنبش مقاومت فرانسه پیوست و شعرهایش به شعار و الهام مردم در برابر اشغال نازی‌ها تبدیل شد. معروف‌ترین شعر او در این دوره «آزادی» (Liberté) است که در میان مردم و مبارزان دست‌به‌دست می‌گشت.
پل الوار دوستان و همراهان مهمی در میان هنرمندان داشت؛ مثل آندره برتون، ماکس ارنست و پیکاسو. او با نقاشان سوررئالیست رابطه‌ی نزدیک داشت و شعرش همواره کنار هنرهای تجسمی مطرح می‌شد.
به طور خلاصه، الوار شاعری بود که عشق و آزادی را در قلب شعر خود قرار داد و تلاش کرد زبان شعر را به زبانی برای همه‌ی مردم نزدیک کند.
ای آزادی دفتر شعری از اوست که از سوی انتشارات مروارید به چاپ رسیده است.
