پس
از اعدام جواد در دمشق و همچنین کشته شدن یاران انقلابی اش در معرکه دیر ،عطیه
حرفوشیان در بقاع به پا خاستند و در جنبششان آل حماده در هرمل و مکار و شیعیان جبل
عامل به رهبری حسین النصار به یاری آنها شتافتند و در نبردهای مختلف با یکدیگر
مشارکت ورزیدند تا جایی که مصری ها عقب نشستند و
هم
پیمانشان امیر بشیر از حکومت ساقط و به خارج از این قلمرو تبعید شد. حرفوشی ها به
رهبری امیر محمد و به اتفاق نهصد تن از یارانش و هفتصد تن از هم پیمانان که در
نزدیکی زحله به آنها ملحق شدند بر بعلبک سیطره یافتند و بیش
از
هزار تفنگ به غنیمت بردند و چهارصد تن از سربازان شهر را به اسارت گرفتند نیروهای
کمکی مصری مجدداً از حلب در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۸۴۰م وارد بعلبک شدند؛ اما امیر محمد
حرفوشی یک دژ را در نزدیکی بعلبک اشغال کرد و تعداد پنج توپ و مقداری مهمات را به
تسلط خود درآورد. او همچنین دویست سرباز را اسیر کرد و پیروزمندانه در غروب روز ۲۹
جولای ۱۸۴۰م وارد بعلبک شد. او صبح روز بعد بر تمام شهر سیطره یافت و انبارهای آن
را غارت و سیصد تن از لشکریان را اسیر کرد مابقی افراد نیز به عثمان پاشا که در
زحله حضور داشت پناه بردند.
