جامعهشناسی تاریخی در 9 فصل به نگارش درآمده است. فصل نخست کتاب بهطور کلی به مفهوم جامعهشناسی تاریخی میپردازد. در فصل دوم اینکه چگونه جامعهشناسان تاریخی آن مسئلهی ریشهای را تحلیل میکنند که مارکس و وبر فکر میکردند محور اصلی جامعهشناسی است، یعنی ریشههای سرمایهداری، مورد پردازش قرار میگیرد. فصل سوم به این اختصاص دارد که چگونه تغییر ناگهانی تاریخی از راه تحلیل انقلابها و جنبشهای تاریخی رخ میدهد. فصل بعد سلطه را در بزرگترین مقیاس بررسی میکند. اینکه جامعهشناسان چگونه میکوشند، پیدایش، تداوم و ازبینرفتن امپراتوریها را توضیح دهند. فصل پنج نشان میدهد که جامعهشناسان فراروایتهای پیدایش تاریخی جنگ و ناسیونالیسم را چگونه واکاویدهاند و چطور توضیحاتی تاریخی برای پیدایش و تفاوت نظامهای رفاه اجتماعی در سراسر جهان ارائه میکنند. فصل ششم نشان میدهد جامعهشناسان تاریخی به چه نحو برنامهها و رهیافتهای مسئلهی نابرابری را پیش میبرند. فصل هفت جنسیت را از زاویه دید جامعهشناسی تاریخی مطالعه میکند و فصل هشت چگونگی طرح فرهنگ را بهصورت یک موضوع و نیروی علی در توضیحات جامعهشناسان تاریخی بررسی میکند. در نهایت فصل نه نشان میدهد چطور تکنیکهای تاریخ خلاف واقعیت میتوانند به بررسی آینده بپردازند. درک ما از سرمایهداری، دولتها و امپراتوریها، بهمثابه نظامهای اجتماعی، مبنایی به دست میدهد که میتوان از آنجا منبع و مسیر بحرانهای آتی را پیشبینی کرد. درک تاریخی همچنین بستری برای توجه به جنبههای نهفتهی توسعهی بیسابقه، مانند گرمشدن زمین، بر جوامع آینده به دست میدهد.
