از میان داستانهای نام برده شده در این کتاب میتوان به «من دنبال قصههای عامهپسند نیستم»، «نخهای سرنوشت»، «داستانم باید با صدای خودم به گوش برسد»، «با احساس یک تبعیدی»، «در رمان بعدیام حتما مردها هم حرف خواهند زد»، «یک باغ پاییزی» و «تلاش میکنم داستان را به شیوه دلخواه هم بنویسم» اشاره کرد.
«جریان چهارم» اثری است که به گفتوگو وبررسی کارنامهی ادبی نویسندگانی پرداخته که مشهور به نسل چهارم ادبی ایران هستند؛ ناتاشا امیری، فرشته توانگر، سپیده شاملو، محمدحسن شهسواری، یوسف علیخانی، محسن فرجی، مهسا محب علی وحسن محمودی که مجموعه آثارشان بعد از سال هفتادوشش، وارد بازار نشر شد.
گردآورندگان که خود دغدغهی کار ادبی دارند کوشیدهاند تصویری نسبتا روشن از وضعیت ادبی ایران را از زبان این نویسندگان ترسیم کنند.