کتاب زاهو

(داستان های فارسی،قرن 14)

10 ٪

مشخصات کتاب زاهو
نویسنده	یوسف علیخانی
ناشر	آموت
شابک	9782001427178
تعداد صفحه	680
سایز و مدل	رقعی شومیز
موضوع	رمان ایرانی
وضعیت موجودی	موجود
قیمت	1500000 تومان
قیمت با تخفیف	1350000 تومان
صفحه وب	لینک این صفحه

خرید کتاب زاهو

(داستان های فارسی،قرن 14)

هی کردم و ناهید، صدا انداخت توی صورت سنگهای کوچه و شب را پاره کرد. دیگر حتی صدای کوکو نیامد و صدای جیرجیرکها که شب، مال آنها بود. حالا من فقط شاخههای باغستانان را میدیدم که هی میآمدند به هل من مبارز طلبیدن و خوردن به سر و صورتم و ناهید، خیال ماندن نداشت. کوبید و کوبید تا زمین، هموار شد سمت دشت راهان
ناشر: آموت
نویسنده: یوسف علیخانی
موضوع: رمان ایرانی
موجودی: در انبار

1,500,000 تومان
1,350,000 تومان

تعداد درخواستی شما

0 نظر / نظر بدهید

درباره کتاب
نظرات (0)

انگار کوه کنده باشم. سنگ شکسته باشم. اسبى نبود. راهى نبود. خانه‌اى نبود. توى دشتى داغ، ولو شده بودم توى تنِ گُرگرفته‌ى کوره‌ى آتش که آتش‌دان‌اش پیدا نبود. دستم را چرخاندم روى سینه‌ى نرم مناچالان که هشتاد اسبِ قشقه در آن تاخته بودند. قلبم از سینه‌ام بیرون مى‌زد. بچه شدم. کوچک شدم. میل کردم به خوابیدن توى آغوش زمین که دیگر برایم مهم نبود مناچالان است یا میلک. چشمانش پناه‌ام داده بود؛ آرام و راضى. آدمی خیلی هنر کند پنج روز زندگی را می‌بیند؛ می‌آید و می‌چرخد و عاشق می‌شود و زندگی می‌کند و بعد می‌رود. و جز عاشقی، از آدمی در این بودن، نمی‌ماند که به قول کربلایی محمدقلی «آدم نشان‌ام بدهید که این راه را نرفته باشد.» زاهو یک قصه نیست، قصه‌ی هزارقصه‌ی زندگی است در متن پنج روزی که آدمی دیده. زاهو، داستان گنجی است که تا به‌دنبال‌اش راه نیفتی، خودش را به تو نشان نمی‌دهد. همه‌ی ما زندگی‌مان پر است از قصه و کیست که حوصله کند و لحظه به لحظه‌اش را برای آب‌ها تعریف کند. اگر آدم آب و زمین و آسمان و عشق هستید و اسب خیالات‌تان آماده‌ی تاختن است، همراه شوید و این پنج روز را بخوانید. یوسف علیخانی متولد اول فروردین ۱۳۵۴، در روستای میلکِ رودبار و الموت. از او رمان‌های «بیوه‌کُشی» و «خاما» و مجموعه‌داستان‌های سه‌گانه: «قدم‌بخیر مادربزرگ من بود»، «اژدهاکشان»، «عروس بید» منتشر شده است.

سایز و مدل: رقعی شومیز

تعداد صفحه: 680

شابک: 9782001427178

توضیحات مختصر: هی کردم و ناهید، صدا انداخت توی صورت سنگهای کوچه و شب را پاره کرد. دیگر حتی صدای کوکو نیامد و صدای جیرجیرکها که شب، مال آنها بود. حالا من فقط شاخههای باغستانان را میدیدم که هی میآمدند به هل من مبارز طلبیدن و خوردن به سر و صورتم و ناهید، خیال ماندن نداشت. کوبید و کوبید تا زمین، هموار شد سمت دشت راهان