کتاب پیش رو حاوی مجموعهای از مقالات است که در پاسخ به این پرسش نوشته شدهاند: «آیا غذا میتواند هنر باشد؟»
آیا غذا از آن حیث که وارد کام آدمی میشود و با دستگاه چشایی او درگیر میشود هنر است؟ آیا هنری مربوط به حس چشایی یا ذائقه داریم، هنری که آدمی با کام خود هنربودن آن را تشخیص بدهد؟ آیا میتوان گفت برخی غذاها بهلحاظ چشایی هنرند؟
- الیزابت تلفر در مقالهی «غذا در مقام هنر» استدلال میکند که در کنار تجربههای بصری زیباییشناختی از غذا، واکنش زیباییشناختی به مزه و بوی غذا نیز ممکن است.
- کرولین کورسمِیر در مقالهی «شعفآور، خوشمزه، منزجرکننده» شرح میدهد که چگونه ممکن است غذایی هم لذیذ باشد هم منزجرکننده.
- دیو منرو در مقالهی «غذا میتواند هنر باشد؟ معضل مصرف» به این نکته میپردازد که معضلی پیش روی هنر شمردن خوردوخوراک وجود دارد: «ممانعت بهواسطهی مصرف.»
- کوین سوینی در مقالهی «آیا ممکن است یک سوپ زیبا باشد؟ پیدایش خوراکشناسی و زیباییشناسی غذا» میپرسد که آیا میتوان برخی غذاها را به صفت زیبا متصف کرد.
-گِلن کیون در مقالهی «فتیشهای غذایی و زیباییشناسی گناه» از غذاخوردن در جمع و حتی از پلشتخواری جمعی بهعنوان راهی برای تقویت پیوندهای گروهی سخن میگوید.
- راسل پرایبا در مقالهی «دیویی، تنزیباییشناسی و پرورش ذائقهی (چشایی)» غذا را محملی برای مراوده میان فرهنگها میداند.
و...
