امیل زولا از پایه‌گذاران مکتب ناتورالیسم و از آزادی‌خواهان فرانسوی بود که در 2اوریل1840 در پاریس متولد شد. وی فرزند فرانسیس زولا و امیلی آبروت بود. او بعد از مرگ پدرش با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کرد و مجبور به انجام کارهای مختلف اداری شد. بعد از مدتی شروع به نوشتن ستون‌های ادبی در روزنامه‌ها کرد. وی به صراحت از ناپلئون انتقاد می‌کرد. شاید بتوان گفت جنجال‌برانگیزترین و به لحاظ سیاسی تاثیرگذارترین اثر وی I Accuse! (1898) است؛ نامه‌ای سرگشاده به رئیس‌جمهور وقت فرانسه. نامه‌ی افشاگرانه و جنجال‌برانگیز زولا، باعث شد که قانون‌گذاران فرانسوی درسال 1905 امور مربوط به کلیسا را از دولت جدا کنند. به اتهام نشر اکاذیب دادگاه وی را به زندان محکوم کرد ولی زولا به انگلستان فرار کرد. زمانی به فرانسه برگشت که اتهام علیه وی به دست فراموشی سپرده شده بود. در بازگشت به فرانسه به نویسندگی ادامه داد و چندین اثر دیگر از خود به یادگار گذاشت. او سرانجام در 29سپتامبر1902 در خانه‌اش در شهر پاریس در گذشت.
شاهکار در میان سلسله‌رمان‌هاى “روگون ماکار” تنها داستانى است که تا حدودى رنگ‌وبوى سرگذشت‌نامه‌ى شخصى دارد. در این کتاب بسیارى از دوستان زولا مثلا بایل، والابرگ، الکسیس، سولارى، بابا تانگى، (خود زولا در قالب شخصیت ساندور) و سرانجام بسیارى از خصایص سزان را در شخصیت اول داستان یعنى کلود لانتیه‌ى نقاش می‌توان باز شناخت.
شاهکار داستان مرد جوان نقاشی است که در یک شب بارانی با دختری روبرو می‌شود که در باران مانده و پناهی ندارد او را به خانه می‌برد و صبحگاه دختر از خانه‌اش می‌رود در تمام این مدت کلود نقاش دختر را از یاد نمی‌برد و دختر هم او را ، کلود که تمام تلاشش خلق شاهکاری در نقاشی است، از طرفی درگیر عشق دختر جوان می‌شود .آن‌ها یکدیگر را پیدا می‌کنند و ازدواج می‌کنند اما همچنان کلود تلاش می‌کند تا شاهکاری خلق کند و در این راه پروایی از فداکردن فرزند و همسرش برای به‌دست‌آوردن آرمانی که معتقد است جهان را دگرگون کند ندارد.
