کتاب شهابی در شب

شب ششم

قبل از شروع مجلس یکی از تجار محترم اهل سنت بیان داشت: زودتر خدمت رسیدم تا مطالبی را به محضرتان عرض کنم صحبتهای شما در این جلسات، در روزنامه های محلی چاپ میشود و عده ی بسیاری را مجذوب خود نموده است. ما تاکنون چنین حرفها و استدلال هایی را نشنیده بودیم. شب گذشته که از اینجا رفتیم به آقایان علما شدیداً اعتراض کردیم که منجر به دلخوری شد. میخواستم قبل از شروع مجلس این جریان را خدمتتان گفته باشم تا جوانب کار را مد نظر داشته باشید.

نواب: حضرت آقا مایل هستیم ادامه ی صحبتهای دیشبتان را بشنویم واعظ در شب گذشته اثبات کردیم که مصداق آیه ی ۲۹ سوره ی فتح خلفا نمیباشد؛ اما الآن میخواهیم ثابت کنیم که صفات مذکور در این آیه منطبق با امیر مؤمنان علی بن ابیطالب علیه السلام است. حافظ این همه آیات قرآن را درباره ی علی نقل کردید بس نیست که حالا میخواهید این آیه را هم به زور در وصف على تفسیر کنید؟!! واعظ باعث شگفتی است که بعد از این همه جلسه ای که با هم داشتیم چنین قضاوتی را در حق من میکنید؟ مگر شأن نزول آیات قرآن به اختيار من و شماست که چنین میگویید؟ تمام این مطالبی را که می گویم در تفسیرهای خودتان آمده است؛ اگر به کتب خودتان مراجعه می کردید این حرف را نمیزدید ما برای اثبات حقانیت مذهبمان نیازی به جعل و زور نداریم شافعی میگوید تعجب میکنم از علی علیه السلام دشمن به خاطر دشمنی با او و دوست از ترس دشمن او فضایلش را نقل نمیکرد با این حال تمام کتابها از فضایل و مناقب او لبریز است».

حافظ: ما منكر فضل على كرم الله وجهه نیستیم. استدعا میکنم بفرمایید

که چرا این آیه اثبات طریقه ی ما را نمی کند؟ واعظ قبل از اینکه پاسختان را بشنوید، این گفته ی محمد بن یوسف گنجی شافعی را بشنوید که میگوید سیصد آیه از قرآن در شأن علی نازل شده است. او مینویسد: علت اینکه پیامبر صلی الله علیه وآله علی علیه السلام را تشبیه به نوح کرده است این است که او «أشداء علی الکفار» بود و نسبت به مؤمنین مهربان بود همچنان که خداوند متعال در قرآن او را به این صفات وصف نموده است و اما جناب شیخ «والذين معه را در وصف ابوبکر دانستند شب گذشته عرض کردم که ابوبکر به صورت تصادفی با پیامبر همراه شد؛ البته حتی اگر این تصادف را هم در نظر نگیریم همراهی پیامبر برای چند روز قابل مقایسه با همراهی دائمی و مادام العمر نیست علی علیه السلام از دوران طفولیت همراه نبی مکرم بود و توسط ایشان تربیت شد. آن زمانی که خلفای سه گانه ی شما بت می پرستیدند علی با رسول خدا صلى الله علیه و آله همراهی میکرد. او اولین مردی است که به پیامبر ایمان آورد در حالی که فقط سیزده سال از عمر شریفش گذشته بود.

حافظ اینکه علی سبقت در ایمان داشته است، صحیح است؛ اما لطفاً این را هم بگویید که ایمان یک پیر ورزیده افضل از ایمان یک طفل نابالغ است.

واعظ این گفتار شما باعث تعجب است. آیا به عقیده ی شما؛ ایمان علی علیه السلام در همان سن به میل و اراده ی خودش بوده است یا در پاسخ به نبی گرامی صلی الله علیه و آله صورت گرفته است؟

حافظ مسلماً به دعوت پیامبر بوده است.


واعظ آیا رسول اکرم نمیدانسته است که بر طفل نابالغ تکلیفی نیست؟ انسان فهیم مییابد که پیامبر آن حضرت را لایق میدیده است؛ والا چنین کاری را نمیکرد اتفاقاً این مسئله می تواند عظمت امیرمؤمنان را نشان دهد. ملاک پذیرش ،ایمان بلوغ عقلی است نه بلوغ سنی ایمان علی علیه السلام در کودکی نشانه ی کمال عقل اوست زیرا ابلاغ پیام الهی به یک خردسال در شأن پیامبر نیست همین نکته را پیامبر نیز به عظمت یاد می فرمود و خود امیر مؤمنان علیه السلام نیز سبقت در ایمان را از فضایل بارز خود معرفی میکرد از محمد بن سعد نقل شده است که «از پدرم سعد بن ابی وقاص پرسیدم آیا ابوبکر اولین مسلمان است؟ گفت نه! قبل از او پنجاه نفر اسلام آوردند ۸ ایمان امیرالمؤمنين على علیه السلام از فطرت بود. ابن عباس میگوید به خدا قسم احدی از افراد این امت بجز علی به خداوند ایمان نیاورد؛ مگر اینکه قبلاً بت پرست بود در اینجا حدیثی از رسول الله صلى الله علیه و آله را برایتان میگویم تا خود به بی اساس بودن حرفتان پی ببرید آن حضرت فرمود: «اگر ایمان علی با ایمان امت مقایسه شود ایمان او بر ایمان تمام امت تا روز قیامت برتری دارد».