حضرت علی الله کسی برای خلافت صلاحیت نداشت اما به خاطر
کینه ای که نسبت به حضرت علی داشت با نقشه ای زیرکانه در قالب شورای شش نفره خلافت
را از حضرت علیه دور کرد و افرادی را که می دانست به حضرت على رأی نمیدهند در شورا
قرار داد و از ورود شخصیت ها و صحابه ای که طرفدار حضرت علی بودند جلوگیری کرد.
خلیفه دوم نه
تنها حضرت علی اله را از خلافت دور کرد بلکه آن را تحویل بنی امیه ای که دشمن
سرسخت اسلام به خصوص بنی هاشم و امیر المؤمنین الله بودند، داد. عمر بعد از رحلت
پیامبر تمام تلاش خود را کرد که خلافت به بنی هاشم و حضرت علی نرسد و در لحظات آخر
عمرش هم طوری برنامه ریزی کرد و پنج نفر را به همراه حضرت علی در شورا قرار داد و
طوری به آنان وانمود کرد که هم طر از حضرت علی هستند که نه تنها حضرت علی الله بعد
از خودش خلیفه نشود بلکه بعدها هم اگر خلافت به حضرت علی برسد برای او رقیب تراشی
شود تا حکومت حضرت الله با مشکل مواجه شده و جامعه اسلامی دچار اختلافات و چالشهای
شدید شوند و همین اعضای شورا مقابل حضرت بایستند. خلیفه دوم از طرف دیگر برای
تشدید اوضاع به معاویه و عمرو بن عاص قدرت و ثروت زیادی داد تا از هر طرف بتوانند
جلوی بنی هاشم را بگیرند و به مقصودش رسید چون معاویه مقابل حضرت علی الله و امام
حسن ایستاد و یزید واقعه عاشورا را به وجود آورد.
شورای خلیفه دوم ضربه ای مهلک به پیکره اسلام وارد کرد و
تبعات و پیامدهای تلخ و ناگوار و جبران ناپذیری به جا گذاشت. امروزه نسلهای پرسشگر
می پرسند که اینهمه خونریزی و کشتار و عقب ماندگی امت اسلامی به عهده کیست و چه
کسی...
