شما وقتی قبول میکنید به چیزی ،امانته با این که میشه از اون چیز استفادههای زیادی هم کرد. در همون محدوده ای استفاده میکنید که صاحب امانت گفته و هیچ وقتم حرص نمیخورید حرص خوردنا به خاطر احساس مالکیته. تو مثالی که گفتیم خدا به زن میگه الآن باید از استعداد مادری یا همسریت استفاده کنی اونم در حد نهایت اگه استفاده از این استعداد نمیذاره کار دیگه ای رو انجام بدی اشکال نداره اون کار رو بذار کنار ولی مادری و همسری رو کنار نذار زنی که واقعاً خدا پرسته و بنده خداست، بدون این که خم به ابرو بیاره میگه چشم چون خودش رو مالک هیچ استعدادی نمیبینه و احساس نمیکنه چیزی از دستش رفته الآن چند درصد خانوما این نگاه رو دارن؟ چرا خانم احساس عقب موندگی میکنه؟ چون استعداد رو برا خودش میدونه. البته ما معتقد نیستیم که زن بجز مادری و همسری کار دیگه ای نباید انجام بده در این باره بحثای مفصلی داشتیم که تو کتاب آسمانی نشان! آسمانی بمان اومده.