ماده ۶۸۹
هرگاه چند نفر ضامن شخصی شوند ضمانت هر کدام که مضمون له قبول کند صحیح است.
ماده ۶۹۰ در
ضمان شرط نیست که ضامن ماندار باشد لیکن اگر مضمون له در وقت ضمان به عدم تمکن
ضامن جاهل بوده باشد می تواند عقد ضمان را فسخ کند ولی اگر ضامن بعد از عقد غیر
ملی شود مضمون له خیاری نخواهد داشت.
ماده ۶۹۱
ضمان دینی که هنوز سبب آن ایجاد نشده است. باطل است.
ماده ۶۹۲ در
دین حال ممکن است ضامن برای تأدیه آن اجلی معین کند و همچنین میتواند در دین مؤجل
تعهد پرداخت فوری آن را بنماید.
ماده ۶۹۳ مضمون له میتواند در عقد ضمان از ضامن مطالبه رهن
کند اگرچه دین اصلی رهنی نباشد.
ماده ۶۹۴ علم
ضامن به مقدار و اوصاف و شرایط دینی که ضمانت آن را می نماید شرط نیست بنابراین
اگر کسی ضامن دین شخص بشود بدون اینکه بداند آن دین چه مقدار است ضمان صحیح است
لیکن ضمانت یکی از چند دین به نحو تردید باطل است.
ماد ۶۹۵۵ معرفت تفصیلی ضامن به شخص مضمون له یا مضمون عنه
لازم نیست.
ماده ۶۹۶ هر دینی را ممکن است ضمانت نمود اگرچه شرط فسخی در
آن موجود باشد.