کتاب قوانین و مقررات مربوط به اجرای احکام, جهانگیر منصور, حسین زارعی, دوران
برشی از کتاب:
ماده ۱۲۹۱ اسناد عادی در دو مورد اعتبار اسناد رسمی را
داشته در باره طرفین و وراث و قائم مقام
اگر طرفی که
سند بر علیه او اقامه شده است صدور آن را از منتسب اليه تصدیق نماید.
۲- هرگاه در محکمه ثابت شود که سند مزبور را طرفی که آن را
تکذیب یا تردید کرده فی الواقع امضاء یا مهر کرده است. ماده ۱۳۹۲ در مقابل اسناد
رسمی با استادی که اعتبار اسناد رسمی را دارد انکار و تردید مسموع نیست و طرف
میتواند ادعای جعلیت به اسناد کند یا ثابت نماید که اسناد مزبور به جهتی از جهات
قانونی از اعتبار افتاده است.
ماده ۱۳۹۳ هر گاه سندی به وسیله
یکی از مأمورین رسمی تنظیم اسناد تهیه شده لیکن مأمور صلاحیت تنظیم آن سند را
نداشته و یا رعایت ترتیبات مقرره قانونی را در تنظیم سند نکرده باشد سند مزبور در
صورتی که دارای امضاء یا مهر طرف باشد عادی است.
ماده ۱۲۹۴ عدم رعایت مقررات راجعه
به حق تمبر که به اسناد تعلق میگیرد سند را از رسمیت خارج نمی کند.
ماد ۱۲۹۵۵ محاکم ایران به اسناد
تنظیم شده در کشورهای خارجه همان اعتباری را خواهند داد که آن اسناد مطابق قوانین
کشوری که در آنجا تنظیم شده دارا میباشد مشروط بر اینکه
اولاً اسناد مزبوره به علتی از علل قانونی از اعتبار
نیفتاده باشد.
ثانياً -
مفاد آنها مخالف با قوانین مربوطه به نظم عمومی یا اخلاق حسنه ایران نباشد
