اگر به این جمله قائل باشیم که «کمدی خوب، غیرممکن را ممکن می‌کند.» باید بدانیم روبرتو ام. کوسا، نمایشنامه‌نویس آرژانتینی، این جمله را سرلوحه‌ی خود قرار داده و اثری بی‌نظیر خلق کرده است. مام‌بزرگ کمدی سیاهی است، متمرکز بر خانواده‌ای که به‌شکلی فاجعه‌بار تحت فشار شرایطی قرار گرفته‌اند که خالص‌ترین - و البته پست‌ترین - احساسات را از خود نشان می‌دهند. در نگاه اول، این خانواده از طبقه‌ی کارگر به نظر می‌رسند که هرچه بیشتر کار می‌کنند نه‌تنها هیچ پیشرفت اقتصادی برای‌شان رخ نمی‌دهد، بلکه مدام عقب هم می‌مانند. جلوتر که می‌رویم، می‌بینیم طبقه‌ی متوسط شهری نیز شاید به‌شکلی عمیق‌تر مخاطب این نمایشنامه باشد. اما این عقب‌ماندن از شرایط جامعه علتش فقط بیرون از خانواده نیست؛ مام‌بزرگ داخل خانه نیز یکی از علت‌های اصلی این عقب‌ماندگی مالی است. کوسا با طنز سیاه، تلخ و گزنده‌اش در این نمایشنامه‌ی مهم از تئاتر آرژانتین به نقد سیاست، جامعه و اقتصاد کشورهایی می‌پردازد که بن‌بست سیاسی در آن‌ها تمامی مسیرهای زیست را نیز به بن‌بست می‌کشاند. چیزی که معاصر ماست و وضعیت امروزی ما این نمایشنامه را انضمامی می‌کند.
