کتاب «مفلس کیمیافروش» نقد و تحلیلی است بر اشعار انوری که از سوی استاد فرزانه محمدرضا شفیعی کدکنی به رشتهی تحریر درآمده است.
انوری ازجمله شاعران و دانشمندان ایرانی سدهی شش هجری در دوران سلجوقیان است.
انوری استاد قصیدهسرای شعر پارسی و آراسته به هنرهای خوشنویسی و موسیقی بودهاست.
او از دانشهای ریاضیات، فلسفه و موسیقی بهرهور و در اخترشناسی به زبان خود مرجع بوده است. وجود گواهها و نشانههایی در شعر انوری سخن از آگاهی او از موسیقی دارد و همین امر برخی از پژوهندگان را برانگیخته تا او را موسیقیدانی تحصیلکرده بدانند.
دیوان انوری، قریب به پانزدههزار بیت است.
این دیوان در قالبهای شعری مختلفی مانند قصیده و قطعه سروده شده است. بیشتر شهرت انوری بر پایهی قصاید اوست و اشعار فکاهی و هزل وی عمدتا در قالب قطعه سروده شده است. همچنین او دو اثر دیگر به نامهای «البشارات فی شرح الاشارات» و «رسالهای در عروض و قوافی» از خود بهجای گذاشته است. کتاب نخست شرح و حاشیهای است که انوری بر کتاب الاشارات ابن سینا نگاشته و بهگونهای آن را تفسیر کرده است. از یکی از شاعران متقدم انوری به نام قطران تبریزی، دیوانی در تهران نگهداری میشود که قویا اعلام شده که به خط انوری ابیوردی نوشته شده است و این با پیشینهای که از هنر خوشنویسی وی گفتهاند، همخوانی دارد. همچنین انوری کتابی در طب یا نجوم به نام «کتاب مفید» به نام شاه قطبالدین مودود برزنگی حاکم موصل تالیف و کتاب عیون الحکمه ابوعلی سینا را نیز بازنویسی کرده است.
