از قرن ششم که ادبیات عرفانی رسما پایه‌گذاری شد تاکنون همیشه و هرجا دیده‌ایم و خوانده‌ایم که از زهد و نخواهانی مردان گفته‌اند. از سختی‌هایی که این راه را ناهموار کرده‌‌اند. زنان از این نظر قابل‌ستایش بودند که این عرصه و پهنه را برای مردان مهیا می‌ساختند. همین است که در کتاب گران‌سنگ «نفحات الانس» جامی ۶۰0 صفحه به عارفان مرد، و فقط 20 صفحه سهم عرفان زنان است! در هم‌جهانی نویسنده کوشیده با مددگرفتن از قصه‌ای گیرا و پرکشش که مطالبات امروزی را دنبال میکند، به مسیر سخت و پیچیده‌ی زنان برای رسیدن به رشد معنوی و دست‌یافتن به مکاشفات عرفانی اشاره کند. رابعه شخصیت اصلی رمان که معاون شعبه‌ی بانک است و به‌زودی قرار است به‌سمت ریاست شعبه دست یابد این مسیر را از سخت به آسان دنبال میکند. او از راه‌های تکراری که دیگران پیموده و می‌پیمایند پرهیز نموده و راه خودش را با امحاء برخی داده‌های ذهنی و اعمال تحمیلی پی می‌گیرد؛ که البته این مهم تاوانی هم دارد.
افسانه احمدی نویسنده و شاعر، دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی حسابداری در سال ۱۳۷۸ و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه علوم و تحقیقات تهران است. احمدی در سال ۱۳۷۵ عضو ثابت بنیاد شعر پروین اعتصامی دانشگاه تهران بود و همچنین در جلسات داستان‌خوانی فرهنگسرای اندیشه شرکت می‌کرد اما پس از وقفه‌ای، کار جدی خود را از سال ۱۳۸۶ با شرکت در دوره‌های کارگاهی داستان شروع کرد.
افسانه احمدی یک مجموعه‌شعر کوتاه با نام «بگو سراغ تو را از من نگیرند»، رمانی با نام «کسی در من شیطنت میکند» و سه مجموعه‌داستان به نام‌های «چه ساده می‌رویم از یاد»، «سمفونی سه‌شنبه‌ها»، «کشتن به سبک خانگی» در کارنامه ادبی خود دارد و «سوفار» دومین رمان او محسوب می‌شود.
