کتاب تفسیر موضوعی قرآن کریم, فتح الله نجارزاده, پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
برشی از کتاب:
تمام نشانه
هایی که در این آیه به کار رفته از اکمال دین اتمام نعمت یأس ،کفار و رضایت خداوند
از دین اسلام برای جامعه تنها با اعلان ولایت به معنای جانشینی و امامت معنا و
مفهوم می یابند نه با اعلان یاوری و محبوب بودن امام علی بد زیرا هرگز کفار با
اعلان اینکه امام علی محبوب مؤمنان است از ضربه زدن به دین مأیوس نمی شوند و دین
کامل و نعمت تمام نمی گردد. ۱
بیندیشید چه شواهد دیگری میتوان
برای معنای واقعی «مولی» اقامه کرد؟
حاصل آنکه از
این همه قرائن و شواهد به خوبی میتوان استفاده کرد که مراد از اعلان الله در غدیر
خم چیزی جز سرپرستی و پیشوایی نبوده است. البته عامه مردم آن را طبق ضمانت و وعده
خدا تکذیب نکردند و نگفتند این اعلان از ناحیه خود رسول خدا و برای جانبداری از
داماد و پسر عموی خویش است ولی در مقام عمل این دستور را نادیده گرفتند و با آن
بنای مخالفت گذاشتند.
پیامبر خدا که خطر مخالفتها و توجیه ها را پس از این ابلاغ
رسمی احساس کرده بود تدبیرهای دیگری در این زمینه اندیشید که از جمله آنها دستور
به آوردن قلم و دوات برای نگارش وصیت نامه به صورت کتبی در جمع برخی اصحاب بود طبق
مدارک فراوان و معتبر انگیزه رسول خدا طبق تصریح خود ایشان برای نوشتن این وصیت
نامه جلوگیری از بیراهه رفتن امت برای ابد بود که مسئله ای بسیار حیاتی به شمار
میرود و نمی توان به سادگی از آن چشم پوشید. با این وصف عده ای از این کار جلوگیری
کردند و بر موضع خود پای فشردند.
۱ ادله دیگری نیز این معنا را برای
کلمه «مولی تایید میکنند برای توضیح بیشتر ر.ک: امینی، الغدیر، ج۱، ص ۵۰۰ به بعد
۲ در کتاب الغدیر، این قرائن و شواهد به بیست عدد می رسد.
علامه امینی افزون بر کاوش در معنای کلمه مولی قرائن و شواهد دیگری در این زمینه
آورده و از هر جهت بحث را کامل کرده است (ر.ک: امینی، الغدیر، ج۱، ص ۶۵۱-۶۶۷) برای
توضیح بیشتر درباره مفاد حدیث غدیر، نصب امامت و دفع شبهات راک اسکافی المعيار
والموازنة، ص ۲۱۰-۲۱۸: سید مرتضی رسائل شریف ،مرتضی، ج ۳، ص ۲۴۴ و ۲۵۲؛ همو،
الذخيرة في علم الكلام، ص ۴۵۲-۴۴۴ رازی ابوالفتوح، روض الجنان، ج ۲، ص ۱۹۰-۱۹۹:
کراچکی، خبر الغدير ص ۱۵۸۳۷ ریاضی عاملی، الصراط المستقيم، ج ۱، ص ۳۴۲ کراچکی، کنز
الفوائد، ج ۲، ص ۱۹۸۸۴ مجلسی، بحار الانوار، ج۳۷، ص ۱۰۸ - ۳۴۰؛ همو، مرآة العقول،
ج ۳، ص ۲۱۳-۲۳۰) تستری، احقاق الحق، ج ۲، ص ۴۱۱-۱۵۰۱ شرف الدین، المراجعات مراجعه
۶۰ ص ۲
صحيح
البخاری، ج۳۰۵۳، ۳۱۶۸ و ۴۴۳۱، صحیح مسلم، ح ۲۰ و ۱۶۳۷؛ ابن سعد، الطبقات الكبرى ج
۲، ص ۲۴۲-۲۴۵
