پدر و مادری که دلشان میخواهد بچههایشان با تقوا بار بیایند باید در رفتاری که با فرزندشان میکنند با تقوا باشند با عدالت باشند با انصاف باشند. این تقوای عملی بهترین نوع آموزش تقوا در خانه است. مثلاً اگر یکی از بچهها گزارشی درباره یکی دیگرشان به پدر داده و پدر عصبانی شده و با او برخورد کرده یا تشری زده یا اعتراضی کرده و بعد روشن شده که آن بچه مقصر نبوده تقوا این است که از آن بچه عذرخواهی کند و رسماً اعلام کند که من اشتباه کردم و این بچه مقصر نبود. این کار در روحیه اولاد اثر خوب میگذارد؛ یعنی این بچه احساس میکند که پدرش از مقام بالاتری حساب میبرد. خدا در زندگی این بچه مطرح میشود پیش خودش میگوید: من که قدرتی نداشتم که پدرم را به عذرخواهی وادار کنم پدرم اعتقاد به خدایی داشت که از ترس او از من عذرخواهی کرد. وقتی رئیس ادارهای اشتباهی میکند و از زیر دستهای خودش عذرخواهی میکند وقتی فرماندهی متوجه میشود که سربازش را بیجهت تنبیه کرده و از او عذرخواهی میکند وقتی مادری از فرزندش عذرخواهی میکند اینها میشود تقوای عملی و آنها را رشد میدهد.