آن کلیر لزوت که خود نویسندهای ناشنواست، با الهام از تاریخ واقعی جامعهای ناشنوا در مارتاز واینیارد در اوایل قرن نوزدهم، داستانی جذاب برایمان روایت کرده است. این داستان که برندهی جوایز متعددی نیز شده، کاوشی عمیق در تواناگرایی، نژادپرستی و استعمار است و خواننده را ترغیب میکند تا در باورهای قدیمی تردید کند و آنچه را که عادی تلقی میشود، زیر سؤال ببرد.
داستان دختری که برای احترام و شرافت انسانی میجنگد و با بررسی مسائلی که امروز هم درگیرشان هستیم، دیدگاهی جدید از سالهای بعد از جنگ آمریکا به دست میدهد. خوانندگان با هر سنوسالی با دختری که بهدنبال جواب سؤالهایش میرود همذاتپنداری خواهند کرد.
مری لمبرت همیشه در جزیرهی محبوبش، مارتاز واینیارد، احساس امنیت کرده است. پدرِ پدرِ پدربزرگ او مهاجری انگلیسی و از اولین ساکنان جزیرهی ناشنوایان بوده و حالا بعد از گذشت صد سال، بسیاری از مردم آنجا، ازجمله مری، ناشنوا هستند و تقریبا همه میتوانند با زبان اشاره باهم ارتباط برقرار کنند. مری هیچوقت احساس تنهایی نکرده است. او به اصلونسب خود افتخار میکند؛ اما اتفاقات اخیر تغییراتی را رقم زده است. مرگ برادر مری خانوادهشان را متلاشی کرده، تنشها بر سر مالکیت زمینها بین ساکنان انگلیسی و وامپانواگها روزبهروز بیشتر میشود و دانشمند جوان و حیلهگری به این امید که منشأ ناشنواییِ همهگیر در جزیره را کشف کند، به جزیرهی آنها آمده است. اشتیاق دیوانهوار او برای پیداکردن پاسخ، بهزودی مری را به یک نمونهی زنده در آزمایشی بیرحمانه تبدیل میکند...