من سرگذشت یأسم و امید مجموعهمقالاتی از نویسندگان برجستهی جهان ادبیات است که به تجربهی زیستهی آنها از مبارزات مدنی و تلاش برای دستیابی به آزادی و حفظ امید در زمانهای تلخ میپردازد. در این کتاب واتسلاف هاول از اهمیت مردم و زندهنگهداشتن روحیهی جمعیشان میگوید، ادواردو گالیانو در متنی شاعرانه تجربهی حبس در زندانهای اروگوئه را وصف میکند، پابلو نرودا از کودکی خود و اولین مواجههاش با همدلی و امید مینویسد، آریل دورفمن از شرایط شیلی بعد از کودتا و چگونگی انتقال قدرت از آلنده به پینوشه سخن به میان میآورد، نلسون ماندلا زندانهای دوران آپارتاید را به تصویر میکشد و... . منتقد مجلهی ادبی آتلانتا ژورنال درمورد کتاب نوشته است: «کتاب مجموعهی جذابی از مقالات را کنار هم جا داده با محوریت این باور که انسانهای عادی توان تغییر جهان را دارند.»پل روگات لوب فعال سیاسی و اجتماعی آمریکایی است که نقش بسزایی در تشکیل جنبش مبارزه با جنگ ویتنام داشت و فعالیتش را بهعنوان نویسنده و سخنران از همین دوران آغاز کرد. نوشتههای لوب در روزنامهها و مجلات بسیاری منتشر شدهاند و در کتابهایش به موضوعاتی از قبیل سلاحهای هستهای و جنبشهای صلحطلبانه میپردازد.