سازمان همکاری و توسعه‌ی اقتصادی (OECD) هرساله شاخص‌های مختلف اقتصادی از جمله رضایت از زندگی و خوشحالی را می‌سنجد. کشور دانمارک از سال 1973 به مدت چهل سال به‌صورت پی‌در‌پی این عنوان را در اختیار داشته و اکنون نیز با امتیاز 7.5 از 10 جزو شادترین کشورهای جهان محسوب می‌شود. اما چرا دانمارک سال‌های سال است که در بالای این جدول قرار دارد و کشورهای بزرگ صنعتی شامل ایالات متحده، آلمان و بریتانیا چنین رتبه‌ای را در اختیار ندارند؟ این سوالی است که نویسندگان آمریکایی این کتاب در پی آن هستند.
یکی از نویسندگان این کتاب خانم جسیکا جول الکساندرآمریکایی است. او با یک دانمارکی ازدواج می‌کند و به‌مرور متوجه تفاوت‌های فرهنگی و تربیتی خود با دانمارکی‌ها می‌شود. پس از آنکه مادر می‌شود به‌طور ناخودآگاه این تفاوت تربیتی در رفتار همسرش با فرزندان را بیشتر درک می‌کند و متوجه می‌شود که یکی از مهم‌ترین دلایل خوشحالی والدین دانمارکی، به شیوه‌ی تربیتی و رفتاری آن‌ها با فرزندان باز می‌گردد. در حقیقت این شیوه‌ی تربیتی و فرهنگی آن‌هاست که نسل‌به‌نسل و سینه‌به‌سینه منتقل می‌شود و این بزرگ‌ترین میراثی است که والدین برای فرزندان خود کنار می‌گذارند. نویسنده‌ی کتاب جسیکا جول الکساندر نیز در پی مستندکردن این شیوه‌ی تربیتی برآمده است. جای هیچ‌گونه تردیدی نیست که سطح رفاه اقتصادی و مالی در شادی و رضایت از زندگی شهروندان هر جامعه‌ای نقش دارد، اما این فقط قسمتی از ماجراست. چنانکه یک آمریکایی اذعان می‌دارد و اعتراف می‌کند که شیوه‌ی تربیتی یک دانمارکی چقدر در شادی فرزندان و والدین دانمارکی موثر است.
نکات مطرح‌شده در این کتاب کاملا برای استفاده‌ی والدین ایرانی و فارسی‌زبان مفید است و می‌تواند گامی باشد به‌سوی شادمانی و رضایت بیشتر آن‌ها.
