کتاب مائده‌های آسمانی مجموعه‌ای از دلنوشته‌های سیدعلیرضا بهشتی طی سال‌های 1368 تا 1376 است که با نقاشی‌هایی از مهندس میرحسین موسوی ارائه شده است. درباره‌ی این کتاب می‌خوانیم:
در پشت دروازه‌های زمان کاروان‌های زندگی منتظرند تا ما صحنه را برایشان خالی کنیم؛ و در طول تاریخ ما با قطار بی‌پایانی از آیینه‌داران مواجه هستیم که هرکدام بیشتر از یک برق فرصت درخشیدن نیافته‌اند. به‌راستی میان بزرگ و کوچک آن‌ها چقدر تفاوت وجود دارد، درحالی‌که همه را یک خداوند آفریده است. در پیش عظمت او کدام یک از آن‌هاست که بتواند دم از بزرگی یا کوچکی بزند.
سیدعلیرضا بهشتی شیرازی جوانی خود را در دوره‌ای پرتلاطم از تاریخ ایران گذراند. دوره‌ای که با انقلاب اسلامی آغاز و با دفاع مقدس ادامه یافت. او در این دوران (به قول حافظ) نه در پی حشمت و جاه بلکه از بد حادثه، خود را در مرکز تصمیم‌گیری‌های کلان می‌یابد و به‌عنوان دبیر هیئت دولت در کنار میرحسین موسوی مشغول به کار می‌شود. حضور در جبهه‌ها و دولت جنگ از او شخصیتی متفاوت از گذشته می‌سازد. پایان آن دوره پرتلاطم شروع دوره‌ی جدیدی از زندگی اوست. دوره‌ای که همچون میرحسین موسوی با کناره‌گیری از مناصب سیاسی آغاز می‌شود. این کتاب هرچند نام دلنوشته را به همراه دارد، اما در واقع شرح کوتاهی از سفر او در هزارتویی است که سرنوشت در سال‌های پس از جنگ و مسئولیت در مقابل او قرار داد.
