کتاب، که در این نوشته، رهآورد فرشته تیر، دبیر فلک و نوشتار یاد شده، چون سندی از فرهنگ یک کشور و ملت، درختی است با ساقهها و شاخهها و بالها و برگها و میوههای کشیده بههرسو، همهی پیشهها و کسانی که به هر نام، بخشی از این معنای گسترده را میسازند جزء کتاب هستند، و بهنوبهی خود کتابی از کتاب آفرینشاند، ولی در اینجا معانی اصطلاحی و عرفی آن مورد نظر است، نامهای کتاب و گونههایی از کتابها در فرهنگ ایران که نگارنده نام آن را در اینجا میآورم، میرساند که در تمدن ایرانی کتاب چه دامنهای داشته است.
این نخستینبار است که چنین فهرستی از نامهای کتاب در فرهنگ ایران در یکجا گردآوری شده، یا دیده میشوند.
پروفسور «عبدالرحمان عمادی» شاعر، پژوهشگر و حقوقدان، بهمن ۱۳۰۴ خورشیدی در روستای «ای نی» اشکور در خانوادهای از طایفهی سادات دیلمانی، از نوادگان مشاهیر دیلمی به دنیا آمد و شب چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ در سن ۹۴سالگی در شهر رودسر گیلان، دار فانی را وداع گفت.
عمادی پس از تحصیل در مکتبخانهی روستا، روانهی رودسر، رشت و قزوین شد و تحصیلات متوسطه را در این شهرها گذراند. وی در زمان حکومت مصدق (۱۳۳۱) موفق به دریافت لیسانس قضایی از دانشگاه تهران شد.
عبدالرحمان عمادی همزمان با وکالت؛ به پژوهش در مباحث ایرانشناسی روی آورد که بخشی از مقالاتش طی نیم قرن گذشته در مجلات معتبر منتشر شدهاند.
