نَش مورگان همیشه همان برادرِ خوبِ خانوادهی مورگان بود که برای همه لبخند و چشمک میزد؛ اما حالا این رئیسپلیس در حال بهبودی از زخم گلوله است و جذابیت جنوبیاش زیر سایهی حملههای اضطرابی و کابوسها رنگ باخته. احساس میکند فقط به کالبدی عبوس از همان مردی تبدیل شده که زمانی بوده. نَش نمیخواهد هیچکس از اطرافیانش بفهمد که در حال دستوپنجه نرمکردن با مشکلاتی است؛ اما همسایهی جدیدش لینا، که زنی باهوش و جذاب است، سایههای درونش را میبیند. لینا اصولی دارد. از تماس فیزیکی خوشش نمیآید، مگر اینکه خودش شروعکننده باشد؛ اما بهدلایلی نَش برایش فرق دارد. نَش هم همین حس را دارد. پیوند بین این دو نفر آتشین است، به نَش آرامش میدهد و لینا را به فکر فرومیبرد که شاید ارزش داشته باشد او را بیشتر سبکوسنگین کند.
افسوس که لینا هم رازهای خودش را دارد و اگر نَش از دلیل واقعی حضور او در شهر باخبر شود، هرگز او را نخواهد بخشید. گذشته از اینها، لینا اهل ایجاد رابطه نیست. به هیچ وجه. معاشرتی گذرا با یک افسر پلیس محلی؟ قطعاً، آماده است. رابطه با مردی که انتظار دارد او یک جا ماندگار شود؟ اصلا. وقتی به هدفی که در جستوجویش است برسد، دیگر قصد ماندن ندارد؛ اما ناکماوت یکجورهایی در دل آدمها جا باز میکند. و وقتی نَش تصمیم بگیرد که لینا را از آنِ خودش کند، هیچچیز نمیتواند منصرفش کند… حتی اگر به معنی روبهروشدن با همان خطری باشد که نزدیک بود او را بکشد.
