کتاب «مهارتهایی برای جهان درحال تغییر» قرار است راهنمای ایدههای عملی قابلاجرا برای آموزشدهندگان از والدین گرفته تا استادان دانشگاهها ارائه کند، اما قرار نیست راهنمایی یکطرفه و انعطافناپذیر باشد. هیچ روش ساده و تجربی وجود ندارد که تعیین کند، آیا مهارتی خاص به دانشجویان کمک خواهد کرد، در شرایط آینده دنیا نجات پیدا کنند و موفق شوند؛ چراکه شرایط آینده مشخص و ازپیشتعیینشده نیستند. برعکس، این کتاب قصد دارد، چشماندازهای متفکرانه و چندگانهای را کنار هم قرار دهد تا بحث را از تمرکز محدود بر سیاست آموزشی متداول به سوی «مجموعههای مهارتی» قابلاجرا سوق دهد. این مجموعههای مهارتی اغلب نمیتوانند محدودیتهایی نظیر مشکلات محیطزیست، عدالت اجتماعی و ضعف کره زمین برای حفاظت از حیات بشر را مورد بررسی قرار دهند. احتمالات جایگزین هنگام مواجهه با واقعیتهای دنیای متغیر بیشتر دچار مشکل میشوند و به جمعبندی نیاز دارند، اما بدون اصلاح رویکرد گفتمانهای مسلط و براساس تلاشهای اندک گذشته برای تعریف سواد پایانی راه به جایی نخواهند برد.
هدف این کتاب گشایش مسیرهایی است که پیشتر درباره آنها اندیشه نشده است و برخی از آنها قطعا رد خواهند شد، اما برخی دیگر ارزش تحقیق بیشتر را دارند. شاید بخشهایی در این کتاب مطرح شوند که قابلپذیرش یا ردکردن باشند، اما با توجه به شرایط دنیا میتوان گفت که این روش بر سخنرانی بهصورت انتزاعی ارجحیت دارد. برای روشنشدن بیشتر این موضوع از سخن راشل کارسون (1962:16) استفاده میکنم که گفت: «از افرادی که بخشهایی از این کتاب را با مذاق خود متناسب نمیبینند، یا بر این باور هستند که میتوانند برخی از استدلالهای آن را رد کنند، میخواهم به کلیت کتاب توجه داشته باشند. با مسائل خطرناکی مواجه هستیم و شاید خیلی دیر است که منتظر شواهد مثبت این خطرات بمانیم.»
به منظور بیان کلیت کتاب، چیدمان آن طوری طراحی شده است که خوانش آن را تسهیل کند، بخشهای کتاب بهطور پیوسته و پشت سر هم به مطالب و موضوعات مشابه بپردازند و ترتیب مطالب رعایت شود.
