نوشته‌ی بِنس نانی درآمدی روشن، قابل‌فهم و درعین‌حال عمیق به شاخه‌ای مهم از فلسفه است که به هنر، زیبایی و سلیقه می‌پردازد. اما این کتاب خیلی زود نشان می‌دهد که زیبایی‌شناسی فقط مربوط به موزه‌ها، اپرا یا آثار هنری کلاسیک نیست؛ بلکه در تجربه‌های روزمره‌ی ما حضور دارد: از تماشای برگ‌های پاییزی در پارک گرفته تا نوری که هنگام غروب روی میز آشپزخانه می‌افتد، یا حتی انتخاب لباسی که امروز می‌پوشیم و تصمیمی ساده مثل اضافه‌کردن کمی فلفل به غذا.
نانی با نگاهی باز و فراگیر، زیبایی‌شناسی را به‌عنوان بخشی جدانشدنی از زندگی روزمره معرفی می‌کند. او علاوه بر سنت‌های زیبایی‌شناسی غربی، به دیدگاه‌های غیرغربی هم می‌پردازد و توضیح می‌دهد چرا این حوزه گاهی به‌اشتباه نخبه‌گرا یا مخصوص «هنر والا» دانسته می‌شود. به‌زعم نویسنده، آثار هنری کلاسیک هیچ برتری ذاتی‌ای نسبت به سریال‌های تلویزیونی، خال‌کوبی، موسیقی پانک یا دیگر شکل‌های بیان فرهنگی ندارند.
این کتاب تأکید می‌کند که وظیفه‌ی زیبایی‌شناسی قضاوت درباره‌ی خوب یا بد بودن آثار هنری نیست و قرار نیست به ما بگوید کدام تجربه ارزشمندتر است. هر تجربه‌ای که برای فرد معنا داشته باشد، می‌تواند موضوع زیبایی‌شناسی باشد. همین نگاه فراگیر، راه تازه‌ای برای فهم رابطه‌ی ما با هنر، جامعه و ارزش‌های شخصی‌مان باز می‌کند.
