پسر چارلى در کتاب پیش رو با استفاده از خاطرات خود دست به تصنیف کتابى زده است که در آن از خاطرات خود با پدرش سخن می‌گوید. مسلما مطالعه‌ی زندگى نابغه‌ی دنیاى سینما آن هم از زبان پسر بزرگ خواندنى خواهد بود. زیرا در این اثر چارلز با دید موشکافانه خود هم از زندگى هنرى پدرش بحث می‌کند و هم احساسات و عواطف او را بیرون از کار هنری‌اش و در محیط خانواده بررسى می‌کند. بخش مهمى از مطالب کتاب براى خواننده تازگى خواهد داشت زیرا جزئیات کار هنرى چارلى که پسرش از نزدیک ناظر و شاهد آن بوده، در این اثر بازگو شده است. و این خود فرصت مغتنمى است در راه شناخت هرچه‌بیشتر این هنرمند بزرگ. چارلی چاپلین بی‌شک یکی از نابغه‌های هنر هفتم است. زیرا او نخستین کسی است که سینمای مولف را بنیان گذاشت. یعنی چنان سینمایی که در آن تمام عوامل سازنده عملی و فکری فیلم متعلق به یک تن است.
چارلى در خانواده تنگدستى به دنیا آمد. ازآنجاکه مادرش بازیگر تئاتر بود، او نیز از دوران کودکى دلبستگى شدیدى نسبت به این هنر پیدا کرد. اولین فیلمى که توسط چارلى چاپلین کارگردانى شد، «دستگیرى در کاباره» بود. و نیز فیلم دیکتاتور بزرگ یکى از شاهکارهاى چاپلین و عالم سینماست. او با این فیلم فریاد اعتراض خود را علیه جنگ و فاشیسم به اوج رساند. او از زمان خود جلوتر بود و با دید اجتماعى خاص خود به تحلیل علل پدیده‌ها می‌پرداخت و بیننده را در جریان این حوادث قرار می‌داد. بی‌شک این کتاب که در وصف او به نگارش درآمده اثر ارزشمندی است که مخاطب را با یک نابغه همراه می‌کند.
