این کتاب هم عجیب است و هم پر از حکمت. آرزو داشتم وقتی پسری کوچک بودم آن را به من می‌دادند، ولی احتمال می‌دهم آن موقع در نظرم کتابی گیج‌کننده یا حتی خسته‌کننده می‌آمد: مقاله‌ای درباره‌ی شیوه‌ی زندگی‌کردن‌مان در قالب کتاب که متن آن با داستان پسری مدرسه‌ای در ژاپن پیش‌از جنگ جهانی دوم قطع می‌شود ـ پسری که با دوستی و زورگویی روبه‌رو است ـ یا داستانی درباره‌ی بزرگ‌شدن، شجاعت، بزدلی، طبقه‌های اجتماعی و دریافتن اینکه چه کسی هستی، که متن آن با مقاله‌هایی درمورد شیوه‌ی اندیشیدن علمی و اخلاقیات فردی جابه‌جا قطع می‌شود. بعضی وقت‌ها کتاب‌هایی که به نظرمان عناصری متضاد در خود دارند به این دلیل لذت‌بخش‌اند که بدون هرکدام از این بخش‌ها کتابی سطح پایین‌تر خواهیم داشت.
در چطور زندگی می‌کنید؟ کاپر، قهرمان ما، و دایی‌اش راهنمای‌مان در علم، اخلاق و اندیشیدن هستند. در مسیر، آن‌ها ما را از میان داستانی مدرسه‌ای که در ژاپن سال ۱۹۳۷ می‌گذرد به قلب سؤال‌هایی می‌برند که لازم است در مورد شیوه‌ی زندگی‌کردن‌مان از خودمان بپرسیم. ما خیانت را تجربه خواهیم کرد و روش ساخت توفو را یاد خواهیم گرفت. ما ترس را بررسی خواهیم کرد و این را که همیشه در حد تصور خودمان زندگی نخواهیم کرد. از شرم خواهیم خواند و اینکه چطور با آن روبه‌رو شویم. درباره‌ی نیروی جاذبه و شهرها خواهیم آموخت و بیشتر از هرچیز یاد خواهیم گرفت درمورد چیزها فکر کنیم تا آن‌طور که نویسنده‌ی بزرگ، تئودور استرجن، می‌گوید: «سؤال بعدی را بپرسیم.»
