کتاب امر به معروف و نهی از منکر, مبانی احکام و آثار, حاج آقا مجتبی تهرانی, مصابیح الهدی
برشی از کتاب:
در جلسات گذشته عرض کردم در خصوص وجوب امر به معروف و
نهی از منکر آنچه حاکم است عقل است. در واقع اگر هیچ آیه ای از آیات الهی و هیچ
روایتی هم نرسیده بود نه کتابی نه سنتی و نه هیچ چیز دیگر و در عین عقل حاکم بود
همین برای وجوب امر به معروف و نهی از منکر کافی بود اما از این طرف در کتاب و سنت
بر وجوب امر به معروف و نهی از منکر آثاری وارد شده است روایات بسیاری به آثاری که
بر امر به معروف و نهی از منکر مترتب است چه اثر منفی نسبت به ترک آن و چه اثر مثبت
در انجام آن نقل شده است؛ یعنی اگر بخواهیم سر جمع روایاتی را که در باب امر به
معروف و نهی از منکر وارد شده است بررسی کنیم میبینیم که هم به آثار منفی مبنی بر
ترک آنها و هم آثار مثبتی مبنی بر انجام آنها اشاره شده است.
عباراتی را از امام علی ع در نهج البلاغه در جلسات گذشته
نقل کردم مبنی آثار سوء ترک نهی از منکر بر اینکه از آثار ترک این واجب، حاکم شدن
افراد فاسد بر زمام امور جامعه اسلامی است که از آنها تعبیربه شرارداشت همچنین ترک
امر به معروف و نهی از منکر باعث عدم استجابت دعاها می.شود. حتی در روایات متعدّد
آمده بود که دعای خیار جامعه؛ یعنی خوبان جامعه مستجاب نمیشود از طرفی موجب
برداشته شدن برکتهای الهی می شود. عرض کردم: مراد از برکت در جایی که می فرماید:
«نُزِعَتْ مِنْهُمُ الْبَرَکَاتُ»؛ خوشی مترتب در زندگی دنیاست. یک وقت تعبیر به
«رشد» می شود که منظور از برکت رشد .نیست منظور حجم و کمیت نیست مبارک بودن معنایش
حجیم بودن نیست. این در ذهن ماست که خدا برکت بدهد را در حجم نعمت میبینیم.
