«زن اگر میخواهد داستاننویسی کند، باید حتماً پول و اتاقی از آن خود داشته باشد.»
این جملهی معروف از ویرجینیا وولف رماننویس، مقالهنویس، ناشر، منتقد و فمینیست انگلیسی است. او در ۲۵ ژانویهی سال ۱۸۸۲ در لندن به دنیا آمد. وولف از جوانی دیدگاههای ادبی خود را که متمایل به شیوههای بدیع نویسندگانی چون جیمز جویس، هنری جیمز و مارسل پروست بود در مطبوعات به چاپ میرساند .
حال و هوای این رمان مثل یک تعطیلات خانوادگی در عین حال شاد و غمگین است و در قالب همان خانواده بیان میشود، ولی حس مصیبتی در آن جاری است که در قالب مبارزهی هر فرد برای زنده ماندن، تأکید بر فردیت و اشتیاق برای عشق بیقید و شرط به تعادل میرسد.
ویرجینیا وولف که آثار برجستهای چون خانم دالووی (۱۹۲۵)، به سوی فانوس دریایی(۱۹۲۷) و اتاقی از آن خود (۱۹۲۹) را به رشتهی تحریر درآورده است، در سالهای بین دو جنگ جهانی از چهرههای سرشناس محافل ادبی لندن و از مهرههای اصلی انجمن روشنفکری بلومزبری بود. ویرجینیا وولف نویسندهای است که سعی در تشریح واقعیتهای درونی انسان دارد. نظرات فمینیستی وی که از روح حساس و انتقادیاش سرچشمه گرفته، در دههی ششم قرن بیستم تحولی در نظریات جنبش زنان پدید آورد. وی در نگارش از سبک سیال ذهن بهره گرفته است. ویرجینیا وولف در 28 مارچ ۱۹۴۱ در ۵۹ سالگی و در نزدیکی منزلش در ساسکث خودش را در رودخانه غرق کرد.
