لارنس استرن، روحانى و مصنّف انگلیسى در 24نوامبر1713 در کلونمل ایرلند تولد یافت. حدود چهل سال بعد که تریسترام شندى را نوشت با شادمانى از زندگانى پادگانى و گفتوگوهاى روزهاى کودکى خود یاد مىکرد. پدرش، راجر استرن، که افسریار بود، خانواده را از این قرارگاه به آن قرارگاه مىبرد. وى بعدها استرن را در نزدیک هالیفاکس به مدرسه گذاشت. استرن در 1733 با یارى پسرعمّهاش، ریچارد استرن، وارد کالج عیسى در کیمبریج شد. سالهاى تحصیل در کالج درخشندگى چندانى نداشتند. در 1737 به اخذ درجه لیسانس توفیق یافت، و در همان سال به سمت شمّاس به خدمت کلیسا درآمد؛ در 1738 کشیش شد و در 1740 گواهینامه فوقلیسانس گرفت. در 1738 با یارى عمویش، جیکس استرن، که از روحانیان برجسته و متشخص اسقفنشین یورک بود، مسئولیت کلیسایى در نزدیک یورک را بر عهده گرفت. سه سال پساز آن با الیزابت لوملى ازدواج کرد. از این ازدواج در 1747 دخترى نتیجه شد به نام لیدیا، که بعدها نامههاى پدر را تصحیح و منتشر کرد. زندگى داخلى استرن به علت زودخشمى زنوشوهر گاه دستخوش آشوب بود، و در سالهاى بعد به سبب آشفتگى دماغى خانم استرن، و لاسزنىهاى استرن با زنان دیگر این ناسازگارى شدت بیشترى گرفت. مزید بر این، توقّع مادّى خواهر و مادرِ بیوهی او بود که مدام در فشارش مىگذاشت. سلامتش در اثر خونریزى ریه، که سابقهی آن به سالهاى تحصیل در دانشکده بازمىگشت مختل شد، و بنیهاش سخت تحلیل رفت.
این کتاب اثری کمدی است که با طنزی گزنده و شیوهی روایتی خاص، به نگارش درآمده و زندگی فردی نگونبخت به نام تریسترام شندی، فلسفهی عجیب پدرش و ماجراهای مربوط به دیگر شخصیتهای داستان را روایت میکند. ماجرا به شکلی نامنظم و پراکنده بیان میشود و نویسنده با شیوهی مخصوص خود اصل داستان را مرتب به تاخیر میاندازد.
