کتاب «تاریخ ادبیات عرب» نوشتهی عبدالحسین فرزاد است. در بخشی از متن این کتاب می خوانید: «عربها قبل از اسلام و قبل از تدوین علوم ادبی، شعر و خطابه و سخنوری و نامهنویسی داشتند و چون کلمهی لغت در طبیعت آنان وجود داشت، نیازی به علوم ادبی احساس نمیکردند. ولی نزول قرآن و احتیاج به فهم و تفسیر آن و نیز گسترش سریع ممالک اسلامی، باعث شد مسلمین، لزوم تدوین علوم ادبی را بیابند. چراکه اکثریت مسلمانان که از سرزمینهای غیرعربی بودند، در قرائت قرآن به خطا میرفتند. مورخان، عموما اتفاق دارند که ابوالاسود دوئلی (م 69 هـ .ق) علم نحو عرب را وضع کرده است. او خود نقل میکند که اصول علم نحو را از امام علی ـ علیهالسلام ـ فراگرفته است و هم او بود که بعدها علامات و حرکات را تعیین کرد. نیاز بیشتر مسلمانان غیرعرب، به فهم عربی، موجب شد که بیشتر اشخاصی که به تدوین علوم ادبی عرب پرداختند غیرعرب باشند.»